X
تبلیغات
زولا

قرص اکستازی

سه‌شنبه 29 خرداد 1397 ساعت 13:21

قرص اکستازی

 قرص اکستازی ،قرص اکستازی ویکی پدیا،قرص اکستازی ویکی،عکس قرص اکستازی،قرص های اکستازی،عوارض قرص اکستازی،انواع قرص اکستازی،قیمت قرص اکستازی،خرید قرص اکستازی،فروش قرص اکستازی،قرص اکس ویکی پدیا،عکس قرص های اکستازی،قرص های اکستازی چیست،عوارض قرص های اکستازی،انواع قرص های اکستازی،درباره قرص های اکستازی،اسامی قرص های اکستازی،عوارض مصرف قرص اکستازی

قرص اکستازی

در این مطلب از سایت جسارت می خواهیم در مورد قرص اکستازی صحبت کنیم.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما عزیزان را جلب کند.اِکستازی (یا ۳و۴ متیلن‌دی‌اکسیدمتاآمفتامین: اختصاراً MDMA) دارویی از گروه آمفتامین و فنتیل‌آمین است. ام‌دی‌ام‌ای در بین عموم مردم بیش‌تر با نام اِکستازی (EX یا XTC) شناخته می‌شود. MDMA باعث افزایش آزاد سازی «سروتونین»، «دوپامین» و «نورآدرنالین» در سیناپس و مهار باز جذب آنان میگردد. قرص اکس شادی‌آور است و احساس صمیمیت با دیگران را به وجود می‌آورد و اضطراب فرد را کاهش می‌دهد. سازندهٔ این قرص الکساندر شولگین آمریکایی بود که آنرا در سال ۱۹۷۶ جهت درمان برخی اختلالات روانی ساخته بود. او در ۲ ژوئن ۲۰۱۴ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.

قرص اکستازی چیست

نام علمی اکستازی “متیل دی اکسی مت آمفتامین” یا MDMA است که یک ماده ترکیبی روان‌گردان با ساختار شیمیایی مشابه ترکیبات آمفتامین‌ها و توهم‌زاها می‌باشد و به‌طور مصنوعی ساخته می‌شود. این ماده با نام‌هایی چون اکس، اکستاسی، اکستازی، XTC ، آدم و قرص‌های شادی‌بخش در میان جوانان و نوجوانان شناخته شده است. اکس چیست قرص‌های اکس، ترکیب جدید نیست. نخستین بار در سال ۱۹۱۲ یک شرکت داروسازی آلمانی به‌نام مرک، با هدف ساخت ترکیباتی برای کنترل و مهار اشتها در افراد چاق، این ماده را تولید کرد. اما به علت عوارض ناشی از آن، تا اواخر دهۀ ۱۹۷۰ از رده خارج شده و استفاده از آن به تعویق افتاد. در این زمان، روان‌شناسان و روان‌پزشکان، MDMA را داروی مناسبی برای درمان اختلالات روانی و عاطفی، معرفی کردند که باز مصرف آن ممنوع شد. این محصول در دهۀ ۱۹۸۰ از انبار کارخانه‌ها خارج شد و مورد استفاده متقاضیان خیابانی خود قرار گرفت. در سال ۱۹۸۵، دولت آمریکا، مصرف این ترکیب را ممنوع اعلام کرد و مطالعات انجام شده در مورد حیوانات آزمایشگاهی در سال ۱۹۸۶، آثار مخرب قرص‌های اکس را بر سیستم عصبی نشان داد. اما هم‌چنان این ماده در میهمانی‌های شبانه به‌عنوان نوع جدیدی از مواد مخدر مورد استفاده قرار گرفت. اکس خالص، پودری سفید متشکل از کریستال‌های ریز است. از این پودر بوی کپک به مشام می‌رسد. در صورت وجود ناخالصی، اکس به‌رنگ‌های قرمز و قهوه‌ای نیز دیده می‌شود.

شکل قرص اکستازی

اکستازی به صورت قرص‌های خوراکی، آدامس‌های جویدنی، کپسول و مواد تدخینی و ترزیقی است. در حال حاضر نیز امکان ساخت این قرص ها در آزمایشگاه های غیرقانونی و زیرپله ای داخلی وجود دارد که البته با توجه به ترکیب مواد اضافی غیراستاندارد، مصرف آن دارای عوارض شدیدتری خواهدبد. در بین‌ مصرف‌ کنندگان‌ موادمخدر گروه‌ مصرف‌ کننده‌ اکستازی‌ و گروه‌ مصرف‌ کننده‌ آمفتامین‌ و اکستازی‌ بیش‌ از سایر گروه‌ها به‌ موسیقی‌ علاقه‌ نشان‌ می‌دهند. همچنین‌ در بین‌ این‌ دو گروه‌ رفتن‌ به‌ میهمانی‌های‌ خانگی‌ شیوع‌ بیشتری‌ دارد.

تاریخچه قرص اکستازی

قرص اکستازی نخستین بار در سال ۱۹۱۴ توسط شرکت داروسازی « مرک » (Merck ) در آلمان ساخته شد و به عنوان داروی ضد اشتها و لاغری به ثبت رسید اما درآن زمان وارد بازار نشد و استفاده از آن تا اواخر دهه ۱۹۷۰ به تعویق افتاد . در این زمان اکستاسی به عنوان درمان اختلالات روانی و عاطفی توسط پزشکان و روان‌پزشکان معرفی شد و در سال ۱۹۸۰ در دسترس متقاضیان قرارگرفت . به ویژه این دارو جهت استفاده سربازان آلمانی در جنگ جهانی اول به کاررفت که بعدها با شناخته شدن آثار مخرب و خطرات روحی بسیار زیاد آن از چرخه مصرف خارج‌شد . طی این مدت قربانیان و تلفات زیادی برجای گذاشت . در این باره معروف است که می‌گویند: « سربازان آلمانی را دوباره قربانی کردند . یک بار وقتی مجبورشان کردند برای فتح دنیا سینه‌هاشان را آماج گلوله کنند و یکبار وقتی برای درمان آسیبهای روانی جنگ ، آنها را به خوردن داروهای توهم‌زا واداشتند داروهایی که می‌توانست هراس شبهای جنگ و فریادهای همسنگرهای زخمی را از یاد ببرد و در مقابل چنان نشاطی را به بیماران جنگی بدهد که انگار هرگز گرفتار جنگ و خونریزی نشده‌اند .» به هر حال بعد از مشخص شدن آثارسؤ مصرف قرصهای اکستاسی تولید و توزیع و مصرف آنها غیرقانونی اعلام شد. سال ۱۹۸۵ دولت آمریکا مصرف این ماده را ممنوع کرد و در سال ۱۹۸۶ مطالعات انجام‌شده روی حیوانات آزمایشگاهی آثار مخرب اکستاسی را روی سیستم عصبی نشان داد .در سالهای اخیر مصرف آن در آمریکا در پارتیهای شبانه مرسوم به ریو افزایش یافته است و در کشور ما نیز در پدیده‌ای مشابه به نام اکس‌پارتی مصرف آن دچار افزایش گشته است.

خطرات مصرف قرص اسکتازی

برای برخی افراد، اکستازی می تواند اعتیاد آور باشد. یک نظرسنجی از مصرف کنندگان جوان و میانسال اکستازی نشان داد که 43 درصد از کسانی اکستازی مصرف میکنند، معیارهای وابستگی داشتند، که با ادامه مصرف، علیرغم آگاهی از آسیب های فیزیکی و روانی، اثرات ترک و تحمل (یا کاهش واکنش) این وابستگی مشخص شد، و 34 درصد معیارهای سوء مصرف مواد داشتند. تقریبا 60 درصد از مصرف کنندگان اکستازی، علائم ترک از جمله خستگی، از دست دادن اشتها، احساس افسردگی و مشکل در تمرکز را گزارش کردند .

قرص اکستازی تقلبی

بررسی‌ها نشان داده که بیشتر قرص‌های نشاط آور مهمانی که با نام اکستازی فروخته می‌شود حاوی مواد محرک دیگر که خطرناک تر و ارزان تر هستند می‌باشند که ساختشان از خود اکستازی ارزان تر است. از این رو برخی مصرف کنندگان برای کم کردن آسیب های موجود ماده خود را با کیت مخصوص تست می‌کنند.

مشکلات عصبی مصرف قرص اکستازی

مشکلات عصبی تحقیقات روی حیوانات مصرف اکستازی را با آسیب های طولانی مدت به نورون هایی که در خلق و خوی، تفکر و قضاوت دخیل هستند، مرتبط می سازند. مطالعه ای در نسل های غیر انسانی نشان داد که تنها 4 روز مصرف اکستازی باعث آسیب به پایانه های عصبی سروتونین میشود که 6 تا 7 سال بعد مشخص میشود. در حالی که عوارض عصبی مشابه، به طور قطع در انسان نشان داده نشد، تحقیقات حیوانی فراوان نشان می دهد که خواص آلوده کننده اکستازی نشان می دهند که اکستازی ماده بی خطری برای مصرف انسان نیست .

قرص اکستازی چگونه تولید می شود

اکس یک ماده ترکیبی است و مثل حشیش، تنباکو یا تریاک از گیاه گرفته نمی‌شود، بلکه یک ماده شیمیایی است که در آزمایشگاه به‌طور غیرقانونی تولید می‌شود. تولیدکنندگان این قرص، مواد شیمیایی گوناگون را به آن اضافه می‌کنند از جمله کافئین، دکسترومتورفان (شربیت ضد سرفه)، آمفتامین و حتی کوکائین. بنابراین درجه خلوص قرص‌های اکس همواره مورد سوال است. این آزمایشگاه‌ها بیشتر در اروپای غربی به‌ویژه کشورهایی مثل هلند و بلژیک قرار دارند. در ایالات متحده نیز چند آزمایشگاه در این زمینه فعالیت می‌کنند. اخیراً نیز سندیکای اسرائیل بازار این ماده را به دست گرفته و منبع اصلی توزیع قرص در بسیاری از کشورها به شمار می‌رود.

میزان استفاده از قرص اکستازی

موسسه ملی سوء استفاده از مواد مخدر، نظر سنجی نظارت بر آینده که توسط دانشگاه موسسه میشگان برای تحقیقات اجتماعی انجام میشود، را تأمین مالی میکند. در سال 2010 ، 4 ٫ 6 درصد از دانش آموزان کلاس 12 و 4 ٫ 7 درصد از دانش آموزان کلاس دهم و 2 ٫ 4 درصد از دانش آموزان کلاس هشتم، گزارش دادند که در سال گذشته اکستازی مصرف کرده اند. در سال 2000 ، 8 ٫ 2 درصد دانش آموزان کلاس 12 ، 5 ٫ 4 درصد از دانش آموزان کلاس دهم و 3 ٫ 1 درصد از دانش آموزان کلاس هشتم، اظهار داشتند که از اکستازی استفاده کرده اند. دانشجویان آمریکایی آفریقایی آمریکایی در بررسی MTF سال 2010 ، به میزان قابل توجهی نسبت به دانشجویان سفیدپوست و اسپانیایی کمتر از اکستازی مصرف میکردند . در سال 2010 ، اداره کل سوء مصرف مواد مخدر و خدمات بهداشت روانی، نتایج تحقیقات ملی مصرف مواد مخدر و سلامت سال 2010 را منتشر کرد. در میان افراد 12 تا 49 ساله، میانگین سنی برای اولین بار مصرف اکستازی، 19 ٫ 4 سالگی بود. در سال 2010 ، حدود 695000 آمریکایی در سن 12 سالگی و بالاتر، در حال حاضر (یعنی ماه گذشته) مصرف کننده مواد مخدر اکستازی بودند، به این معنی که آنها طی ماه قبل از مصاحبه تحقیق، یک بار اکستازی مصرف کرده اند. برآورد مصرف فعلی در سال 2010 مشابه سال 2009 است. میزان استفاده از اکستازی در میان جوانان 12 تا 17 ساله در سالهای 2004 تا 2007 ، 0 ٫ 3 درصد کاهش یافت، اما در سال 2009 و 2010 ، 0 ٫ 5 درصد افزایش یافت. به طور کلی برآورد سوء مصرف مواد بدین شرح است:در سال 2010 دسته مواد مخدر غیرقانونی با بیشترین تعداد مصرف کننده فعلی در میان افراد 12 ساله یا بالاتر، استفاده از ماری جوانا ( 2 ٫ 4 میلیون) بود، و پس از آن سوء مصرف داروهای ضد درد ( 2 میلیون)، آرام بخش ( 1 ٫ 2 میلیون)، اکستازی ( 0 ٫ 9 میلیون )، مسکن ( 0 ٫ 8 میلیون) و کوکائین و محرک ها ( هر کدام 0 ٫ 6 میلیون ).

عوارض جانبی قرص اکستازی

عوارض کوتاه مدت: افزایش فشارخون و ضربان قلب، بیخوابی، گشادی مردمکها، کم آبی بدن و افزایش تعریق و افزایش دمای بدن، حالت تهوع، ناتوانی جنسی، دندان‌قروچه. عوارض بلند مدت: شواهدی دردست است که نشان میدهد مصرف طولانی مدت MDMA باعث تغییر در ساختار بخش هایی از مغز میشود. قطع مصرف اکستازی به دلیل خالی شدن منابع سروتونین باعث افسردگی، احساس خستگی، بی حوصلگی و گاهی اوقات تهوع میشود. مصرف همزمان اکستازی با داروهای ضدافسردگی مهارکننده بازجذب مونوآمینها همچنین “ترامادول” باعث افزایش اثرات آن و سندروم سروتونین و ریسک مرگ می‌شود.

ممنوعیت استفاده از قرص اکستازی

اکستازی در تقسیم بندی دارویی در گروه اول قرار داده شده است. به این معنا که هنوز مصارف پزشکی این داروی خطرنک تأیید نشده است. از دیگر اعضای این گروه دارویی می توان به هروئین، کوکائین، ال اس دی (LSD) و آمفتامین اشاره کرد . در کشور امریکا، جریمه به همراه داشتن این ماده و پخش یا تولید آن از 100 هزار دلار جریمه نقدی تا 99 سال زندان متغیر است . یک مصرف کننده دائمی اکستازی می گوید:«اگر هر شب اکستازی بخورید، سرما وجودتان را فرا می گیرد. کلیه هایتان از کار می افتند و پادرد خواهید داشت. لب ها و انگشتانتان را آن قدر می جوید که به خونریزی می افتند .»

انواع قرص اکستازی

این ماده به اشکال قرص، کپسول، پودر استنشاقی و برچسب‌های پوستی موجود است. این قرص‌ها شکل، رنگ، اسم و اثر متفاوت دارند و با نام‌هایی مثل فراری، میتسوبیشی، شادی، گشنیز، هپی، صلیب، تویوتا، سان، مرسدس بنز، موتورولا، دلار، صلیب و … شناخته می‌شوند. رنگ ‌آ‌ن‌ها نیز متنوع بوده و به رنگ‌های نخودی، سبز، آبی، قرمز، بنفش دیده می‌شوند. این نوع قرص‌ها بسته به نوع و جنس‌شان با قیمت‌های متفاوتی خرید و فروش می‌شوند. در ایران این قرص‌ها با دو نوع E و X معروف هستند و مطابق با تحقیقات انجام گرفته، نوع E آن، در بین جوانان ایرانی شایع‌تر است. میزان MDMA در هر قرص از ۹ تا ۱۱۷ میلی‌گرم متفاوت است. قرص‌های موجود در بازار، حاوی مقدار اندکی MDMA و درصد زیادی ناخالصی هستند. کافئین، افدرین (تحریک کننده)، PMA (فعال کننده سیستم عصبی)، DXM,MDA (ترکیبی کشنده) و Speed Pcp از جمله مواد محرکی هستند که به‌عنوان ناخالصی به قرص‌های اکستازی افزوده می‌شود.

نحوه مصرف قرص اکستازی

به گزارش سایت جسارت قرص اکستازی معمولاً به شکل قرص یا کپسول است که از راه دهان استعمال می‌شود. این قرص ممکن است به رنگ‌ها یا شکل‌های مختلفی در بازار دیده شود. این ماده همچنین می‌تواند به شکل پودر در دسترس افراد قرار گیرد که ممکن است برخی اوقات به شکل استنشاقی و یا ندرتاً به‌صورت تدخینی یا کشیدن مورد استعمال واقع شود اما تزریق این ماده بسیار نادر است. اکستازی اغلب در مهمانی‌های شبانه در میان جوانان و نوجوانان که اصطلاحاً به آن “ریو” ، “اکسس پارتی” یا “کنسرت راک” گفته می‌شود و شرکت‌کنندگان آن، ساعت‌های متمادی با موسیقی الکترونیکی و رقص نور می‌رقصند، توزیع و مصرف می‌شود. اکس معمولاً با سایر مواد مثل کوکائین، LSD، شیشه، حشیش و یا هروئین مصرف می‌شود. بنابراین کسی که به مصرف این ماده رو می‌آورد و یا فردی که به‌طور مرتب در محیط‌هایی قرار می‌گیرد که اکستازی در آن‌جا مصرف می‌شود، به‌طور وسیع در معرض سایر مواد نیز قرار گرفته و خطر سوء‌مصرف انواع مواد در وی افزایش می‌یابد. قابل توجه است که این ماده ندرتاً با الکل و مشروبات الکلی مصرف می‌شود، چرا که اعتقاد بر این است که الکل اثرات قرص را کاهش می‌دهد.

ماندگاری تاثیر قرص اکستازی

قرص اکستازی به‌راحتی قابل سنتز است و سریع خود را به مغز رسانده و اثرات خود را اعمال می‌کند. اثرات این قرص بین ۲۰ تا ۹۰ دقیقه پس از مصرف ظاهر می‌شود و دو تا سه ساعت در یک حد حفظ شده و بعد افت می‌کند. کسی که این مواد را مصرف می‌کند، احساس خلق خوش، افزایش اعتماد به نفس و گرایش به این نوع مواد محرک پیدا می‌کند اما پس از چند بار مصرف همه این حالت‌ها جای خود را به مشکلات روانی، مغزی خواهد داد. حتی یک بار مصرف این قرص‌ها هم ممکن است فرد را دچار مسمویت و اختلال کند و در نتیجه خطر مرگ‌های ناگهانی و ایست قلبی را افزایش می‌دهد. ممکن است این اثرات ۳ تا ۲۴ ساعت باقی بمانند اما بعد از آن تمایل شدیدی برای مصرف مجدد این ماده ایجاد خواهد شد.

دلیل علاقه به قرص اکستازی

طبق تحقیقاتی روان‌شناسان معتقدند در تمام دنیا، جوانان محروم و کسانی که با تبعیض و تحقیر روبه‌رو هستند و یا افرادی که فاقد آینده روشن می‌باشند و همچنین جوانانی که در خانواده‌های سخت‌گیر زندگی می‌کنند و یا امکانات شغلی و تفریحی مناسب ندارند، بیشتر به مصرف این مواد گرایش دارند. دلایل بسیاری برای شروع مصرف قرص اکس در جوانان و نوجوانان وجود دارد. اما یکی از مهم‌ترین آن‌ها تصور و نگرش‌های غلط افراد نسبت به این ماده است؛ به‌ویژه آن که در محافل آن را با نام “قرص شادی‌بخش” می‌شناسند. بسیاری از جوانان و نوجوانان به دلیل آن‌که فکر می‌کنند مصرف اکستازی شادی‌بخش است، برای فرار از تنهایی و یا مشکلات خاص این دوران به مصرف این ماده روی می‌آورند. در این بین گروه هم‌سال نیز مهم‌ترین عامل را تشکیل می‌دهند و گروه عمده‌ای از مصرف‌کنندگان اکستازی، به‌دلیل آن که مغلوب فشار هم‌سالانشان می‌شوند، این ماده را مصرف می‌کنند.

تاثیرات قرص اکستازی

اکس خیلی سریع از سیستم گوارش فرد جذب خون شده و خود را به مغز فرد رسانده و اثرات خود را اعمال می‌کند، بنابراین مصرف پودر آن به‌صورت استنشاقی و یا تزریقی بسیار نادر است. این اثرات شامل افزایش شدید خوب بودن، افزایش انرژی، احساس تمایل برای ارتباط با دیگران، افزایش هشیاری و درک موسیقی، افزایش حس بویایی و چشایی، احساس روشنایی و تمایل برای درآغوش گرفتن و بوسیدن دیگران است. به علت افزایش بیش از حد انرژی این افراد تمایل به رقص‌های طولانی دارند. از دیگر اثرات آن کاهش اشتها، تاری دید و گشاد شدن مردمک‌ها است که باعث می‌شود در مهمانی‌ها با وجود نور کم مجبور به استفاده از عینک‌های آفتابی در شب شوند. برخی نیز دچار قفل شدن دندان‌ها یا حرکات غیرارادی فک می‌شوند که این فک‌ زدن‌های غیرطبیعی تا ساعت‌ها ادامه می‌یابد و افراد ناچارند برای جلوگیری از این حالت آدامس مصرف کنند.

تشخیص مصرف قرص اکستازی

اثرات اولیه مصرف اکس تقریباً چهار تا شش ساعت در فرد باقی می‌ماند. این افراد پس از مصرف اکس، به احساسات مثبت عمیقی دست یافته و رفتارهای اجتماعی از خود نشان می‌دهند که در وضعیت طبیعی این‌گونه نبوده‌اند. آن‌ها به شدت با دیگران هم‌دلی کرده و تمایل شدیدی برای لمس یا بوسیدن اطرافیان‌شان نشان می‌دهند. بسیار آرام و احساساتی به نظر می‌رسند و نیاز کمی به غذا و خواب دارند و ممکن است ساعت‌ها بدون وقفه و احساس خستگی، تشنگی یا گرسنگی به فعالیت شدید بپردازند. از دیگر نشانه‌هایی که در این افراد دیده می‌شود، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

خلق سرخوش و انرژی بسیار

افزایش صمیمت و ارتباط با دیگران

تسعیل در روابط اجتماعی

افزایش اعتماد به‌نفس

اثرات جسمی کوتاه مدت قرص اکستازی

فردی که قرص‌های اکس را مصرف می‌کند، با احساس انرژی بسیار دچار کاهش نیاز به خواب، غذا و آب می‌شود. اکس علاوه بر اثرات مطلوبی که برای مصرف‌کنندگان دارد، ممکن است عوارض جسمانی زیادی را نیز به‌همراه داشته باشند؛ از جمله :

تنش عضلانی

سستی و ضعف

دندان قروچه کردن و حرمکات غیر ارادی فک و همچینی قفل شدن چانه

تهوع و استفراغ

تیرگی دید

 حرکت‌های سریع چشم

احساس سرما و لرز

تعریق

رعشه

خشکی دهان

بی‌قراری‌های حرکتی

سردرد و سرگیجه

غش

افزایش ضربان فلب و بالا رفتن فشار خون که این حالات ممکن است یک حمله قلبی در فرد را راه‌اندازی کند.

اثرات روانی کوتاه مدت قرص اکستازی

تأثیرات روانی ناشی از مصرف اکس ممکن است روزها یا هفته‌ها پس از مصرف این ماده بروز نموده و مدت زیادی باقی بمانند. برخی از این عوارض عبارتند از:

گیجی و گم‌گشتگی

افسردگی

مشکلات خواب

تمرکز ضعیف

حمله‌های وحشت‌زدگی

بی‌قراری

از دست دادن کنترل

اضطراب شدید

پارانویا (بدبینی و سوء‌ظن شدید)

تحریف در ادراکات

توهمات بینایی، شنوایی، لامسه

ولع و تمایل شدید برای مصرف مجدد مواد

از آن‌جایی که شدت خلوص قرص‌های اکستازی بسیار متفاوت است، کسانی که این ماده را مصرف می‌کنند باید بدانند که احتمال داروزدگی یا مسمومیت در اثر مصرف زیاد مواد، در مورد اکستازی بسیار بالا است و دوز خیلی پایینی از این ماده نیز ممکن است در برخی افراد خطر مسمومیت را در پی داشته باشد. مسمومیت با اکستازی نیز بسیار خطرناک و کشنده است چون به ایست قلبی یا گرمازدگی شدید منجر می‌شود.

اثرات بلند مدت قرص اکستازی

تحقیقات روی عوارض بلندمدت اکس همچنان ادامه دارد. انستیتو ملی سلامت روان با مطالعه روی افرادی که مصرف اکستازی را ترک کرده بودند، دریافت که مغز این افراد با آسیب‌هایی در نواحی مربوط به یادگیری، خواب و یکپارچه سازی هیجانات روبه‌رو شده است و این نتایج حاکی از آن است که مصرف اکس می‌تواند با تخریب مناطق مختلفی از مغز باعث اختلالاتی چون افسردگی، اضطراب، از دست دادن حافظه یا آلزایمر و سایر بیماری‌های عصبی-روانی در آینده بشود. اثرات سوء‌مصرف این ماده به اندازه‌ای خطرناک است که ممکن است در فرد ایجاد پارانویا یا حملات جنونی و توهمی کند، اثراتی که ممکن است برای همیشه در فرد ماندگار شده و به هیچ عنوان از بین نرود. اکس مانند دیگر مواد مخدر سیستم ایمنی بدن را به شدت تضعیف می‌کند و آسیب‌پذیری بدن را در برابر بیماری‌های عفونی و ویروسی به شدت افزایش می‌دهد. علاوه بر آن ارگان‌هایی که کار دفع مواد سمی زاید بدن مثل کلیه و کبد را بر عهده دارند دچار صدمات جبران‌ناپذیر می‌شوند. نتایج دیگر مطالعات حاکی از آن است که اکس می‌تواند اثرات طولانی مدت روی بخش‌هایی از مغز که مسئول تفکر و حافظه هستند، ایجاد نماید. مطالعاتی که روی حیوانات صورت گرفته نشان داده‌اند که تزریق اکس در بدن حیوانات در طول چهار روز، آسیب‌های مغزی در آن‌ها تولید می‌کند که اثر آن پس از شش یا هفت سال بعد آشکار می‌گردد. همچنین این مطالعات نشان داده‌اند که برخی سلول‌های آسیب دیده مغز پس از قطع مصرف اکستازی، رشد کرده و دوباره ساخته می‌شوند، اما این رشد لزوماً در همان قسمت قبلی صورت نمی‌گیرد، بلکه در جای دیگر رشد فزاینده پیدا می‌کند که هرگز کارکرد پیشین خود را نخواهد داشت. این حالت مانند قلمه زدن شاخه یک درخت میوه در جای دیگری است. اگرچه این شاخه هنوز زنده است و رشد می‌کند اما نمی‌تواند به اندازه درخت قبلی میوه بدهد. اگرچه مطالعاتی هنوز روی انسان‌ها صورت نگرفته، اما می‌تواند هشداری برای اثرات مخرب و طولانی مدت اکستازی روب مغز انسان نیز باشد.

تاثیرات قرص اکستازی روی مغز

تحقیقات نشان داده است که مصرف اکس حتی اگر طی یک دوره کوتاه مدت باشد، آسیب‌های جدی و مخرب بلندمدتی در مغز انسان ایجاد می‌کند. اکستازی اثرات اولیه خود بر مغز را با تاثیر بر نورون‌هایی اعمال می‌کند که از انتقال دهنده عصبی به‌نام “سروتونین” برای ارتباط با سایر بخش‌های سیستم عصبی استفاده می‌کنند. سروتونین نقش اساسی و بسیار مهمی در تنظیم حالت روحی افراد، پرخاشگری، فعالیت جنسی، خواب، حافظه، یادگیری، حساسیت به درد و اشتها دارند که استفاده مکرر از اکستازی (و یا اعتیاد به آن) می‌تواند سبب از بین رفتن و تخریب سلول‌های ترشح کننده سروتونین شود و تخریب این سلول‌ها سبب اختلال در عملکردهای بدنی می‌شود (اختلال در حافظه و یادگیری، کم اشتهایی، افزایش احساس درد، افسردگی و اضطراب). همچنین اکستازی، ساختار شیمیایی مشابه به آمفتامین‌ها داشته و می‌تواند باعث تخریب و از بین رفتن نورون‌هایی در مغز گردد که حاوی نوروترانسمیتر “دوپامین” هستند. آسیب به این نورون‌ها و کاهش دوپامین باعث اختلالات حرکتی در فرد شده که بیماری پارکینسون را به دنبال خواهد داشت. مشخصه این اختلال، عدم هماهنگی حرکتی و رعشه است که می‌تواند در نهایت به نوعی فلج تبدیل شود. تحقیقی که در موسسه ملی سوء‌مصرف مواد (NIDA) صورت گرفت. نشان داد که مصرف مزمن اکس می‌تواند به عوارض مخربی در حافظه دیداری و کلامی فرد بی‌انجامد که حتی پس از قطع مصرف این ماده نیز پایدار خواهد ماند. آسیب به سایر کارکردهای شناختی از جمله ناتوانی در استدلال کلامی و توجه پایدار نیز گزارش شده است. البته این عوارض بستگی به میزان، نوع و درجه خلوص ماده مصرفی دارد.

تاثیر قرص اکستازی روی روابط جنسی

چون اکستازی احساس صمیمیت و برقراری ارتباط با دیگران را تقویت کرده و فرد تمایل شدیدی برای تماس جسمی با دیگران پیدا می‌‌‌کند، ممکن است برای تقویت تجربه جنسی مورد استفاده قرار گیرد. اما با این وجود، مصرف زیاد و مستمر اکستازی با ناتوانی جنسی و سایر اختلالات کنشی جنسی همراه است.

مصرف قرص اکستازی و بارداری

تحقیقات صورت گرفته روی مصرف اکستازی در دوران بارداری حاکی از آن است که اکس می‌تواند اثرات بلند مدت و مخربی روی مغز و رفتار جنین بگذارد که این اثرات پس از پنج یا شش سال در کودک قابل مشاهده خواهند بود. اکستازی با افزایش دوپامین در سلول‌های مغری کودک، وی را در برابر اختلالاتی چون پیش فعالی و نقص توجه، اختلالات یادگیری و مشکلات خواب آسیب‌پذیر می‌رساند.

تاثیر قرص اکستازی روی مردان و زنان

در پاسخ به اثرات اکس تفاوت‌های جنسیتی بین زنان و مردان به چشم می‌خورد. زنان نسبت به اثرات این ماده حساس‌ترند و معمولاً دوز پایین‌تری نسبت به مردان را مورد مصرف قرار می‌دهند. عوارض ناشی از مصرف اکستازی نیز در زنان شدیدتر از مردان است. طبق مطالعات صورت گرفته در این زمینه، تخریب نورون‌های مغزی مرتبط با سروتونین در زنانی که اکستازی مصرف می‌کنند، بیشتر از مردان بوده و به احتمال بیشتری در اثر مصرف این قرص، به بیماری‌هایی نظیر افسردگی، اضطراب شدید و اختلالات کنترل تکانه که با کاهش سروتونین در مغز رابطه دارند، دچار می‌شوند.

اعتیاد به قرص اکستازی

همانند سایر مواد محرک، نشان داده شده که اکستازی نیز می‌تواند اعتیادآور باشد. یعنی افراد پس از مصرف طولانی مدت آن، دیگر توان کنترل مصرف ماده را از دست داده و علی‌رغم اثرات جانبی و عوارض نخوشایند و سایر پیامدهای اجتماعی، روانی و رفتاری آن باز هم به مصرف این ماده ادامه می‌دهند. متأسفانه اعتیاد به اکس، روانی و ترک آن بسیار دشوار است. افرادی که مصرف را تازه شروع کرده‌اند زندگی روزمره‌شان هنوز تحت تأثیر مصرف قرار ندارد، اما پس از شش ماه مصرف مداوم، اشتیاق مفرط و غیرقابل کنترل به مصرف دائمی در آن‌ها به‌وجود می‌آید. ضمن این‌که اشتیاق به مصرف این ماده، فرد را به سمت استعمال و مصرف مواد مخدر دیگر مانند حشیش، کوکائین و سایر مواد روان‌گردان سوق می‌دهد. مشخص نیست که هر فرد طی چه مدتی و یا با چه میزان مصرف اکس به آن معتاد خواهد شد و یا چه کسی در برابر اعتیاد به اکستازی آسیب‌پذیرتر است. آرایش ژنتیکی افراد، محیط زندگی آن‌ها و سایر عوامل پیرامونی در آسیب‌پذیری آن‌ها نسبت به اعتیاد تأثیرگذار خواهد بود.

بیشتر بخوانید : قرص ترامادول

جراحی چشم

یکشنبه 27 خرداد 1397 ساعت 20:34

جراحی چشم

جراحی چشم ،جراحی چشم مصری،جراحی چشم گربه ای،جراحی چشم آستیگمات،جراحی چشم با لیزر،جراحی چشم Prk،جراحی چشم لیزیک،جراحی چشم،جراحی چشم آب مروارید،جراحی چشم اپارات،هزینه جراحی چشم مصری،جراحی زیبایی چشم مصری،عمل جراحی چشم مصری،جراحی چشم گربه ای در ایران،جراحی چشم گربه ایی

جراحی چشم

در این مطلب از سایت جسارت می خواهیم در مورد جراحی چشم صحبت کنیم.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما عزیزان را جلب کند.از توجه به این نکته نمی توان به راحتی گذشت که چشم پزشک قبل از انجام هر گونه جراحی چشمی ، می بایست تمامی شرایط مورد نیاز یک بیمار را برای مناسب دانستن او بعنوان کاندید جهت انجام جراحی چشمی در نظر گیرد و کلیه شرایط جسمی و شغلی بیمار ، سابقه جراحی ها و بیماریهای قبلی ، عوارض احتمالی ناشی از جراحی و کلیه بیماریهای تاثیر گذار فعلی بیمار که ممکن است بر راندمان موفقیت جراحی و پروسه درمان ، عملکرد منفی داشته باشد را بررسی نماید تا نوع و روش جراحی و همچنین بهترین زمان عمل چشم برای هر بیماری بر پایه اصول حرفه ای چشم پزشکی و بر پایه موازین علمی انتخاب گردد.

بهترین زمان عمل جراحی آب مروارید

این اعتقاد رایج و کاملاً غلط وجود دارد که زمان مناسب برای عمل آب مروارید ، موقعی است که آب مروارید به اصطلاح عرف در جامعه ، کاملاً رسیده باشد در حالی که این باور صحیح نیست چراکه زمان مناسب برای انجام عمل آب مروارید ، بستگی به شرایط خاص بیمار از جمله میزان توانایی دید ، نوع کار و فعالیت روزانه ، میزان انتظار بیمار در هنگام دید و نهایتاً نظر و تشخیص چشم پزشک دارد . مثلاً مدت زمان انتظار تعویق عمل برای یک خانم خانه دار بسیار بیشتر از یک راننده می باشد زیرا راننده در هنگام رانندگی باید از قوه دید بسیار مناسبی برخوردار باشد تا منجر به یک حادثه ناگوار نشود اما یک خانم خانه دار با داشتن یک دید متوسط می تواند در انجام فعالیتهای روزانه ، توانا باشد . البته این بدان معنا نیست که یک خانم خانه دار نمی تواند زودتر عمل کند و این بستگی به تمایل خود او دارد .

بهترین زمان عمل جراحی لیزیک و لازیک و prk

انجام جراحی برای درمان و اصلاح عیوب انکساری چشمی نیز مستلزم سنجش شرایط خاص بیمار ، میزان قدرت بینایی و ثابت شدن و بدون تغییر ماندن نمره چشم فرد و متعاقباً نظر چشم پزشک می باشد. البته در سن های زیر ۱۸ سال اینگونه عمل ها توصیه نمی شوند .

بهترین زمان عمل چشم در صورت بروز اختلالات و بیماریهای شبکیه

در برخی از جراحی های شبکیه مانند پارگی ها و سوراخ شدگی های شبکیه ، زمان نقش بسیار تاثیر گذار و بسزایی در درمان و بهبودی بینایی دارد و بیمار باید در مراحل اولیه و اولین زمان پس از ایجاد اختلال چشمی به چشم پزشک مراجعه نماید چرا که ممکن است نتایج جبران ناپذیری برای بینایی شخص به دنبال داشته باشد و یا عملاً روند و احتمال معالجه بیمار را متوقف و یا غیر ممکن کند.

عمل جراحی آب مروارید چشم

عمل جراحی آب مروارید به خارج کردن عدسی طبیعی چشم (که در اثر آب مروارید ناکارآمد و کدر شده‌است) و جایگزینی آن با لنز مصنوعی گفته می‌شود. معمولاً پس از جراحی از لنز داخل چشمی جایگزین عدسی چشم استفاده می‌شود. روش جراحی فیکو Phacoemulsification (Phaco) روش استاندارد و معمول عمل آب مروارید است.

زمان و عوارض جراحی آب مروارید چشم

معمولاً زمانی جراحی هنگامیست که آب مروارید به حدی باعث کاهش دید شود که مانع انجام فعالیتهای روزانه بشود. سالانه بیش از ده‌ها میلیون عمل آب مروارید انجام می‌شود که حدود %۹۵ این عمل‌ها بدون عارضه است. در کشور ما نیز سالانه بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ عمل آب مروارید با روش‌های مختلف انجام می‌شود.

روش جراحی آب مروارید چشم

روش جراحی فیکو روش استاندارد و فعلی عمل آب مروارید است. این روش یک عمل جراحی سرپایی و بدون نیاز به بخیه است که با استفاده از قطره بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. در این روش پس از برش کپسول عدسی، عدسی کدر از چشم خارج می‌شود و اغلب لنز داخل چشمی بجای آن قرار می‌گیرد. از لیزر نیز می‌توان برای برش چشم استفاده کرد.

عمل جراحی کاتاراکت چشم

عمل جراحی کاتاراکت(cataract surgery): جراحی کاتاراکت در حال حاضر یکی از شایع‌ترین و موفقیت آمیزترین عمل‌های جراحی است که در حیطه پزشکی به انجام می‌رسد. در جراحی کاتاراکت عدسی طبیعی چشم بیمار که دچار کدورت شده است با یک عدسی مصنوعی شفاف تعویض می‌گردد. تکنیکی که امروزه به طور معمول برای جراحی کاتاراکت مورد استفاده قرار می‌گیرد تکنیک «فیکو امولسیفیکاسیون» است. در این تکنیک از امواج اولتراسوند برای خرد کردن عدسی استفاده می‌شود. وسیله‌ای که برای خرد کردن عدسی در این روش مورد استفاده قرار می‌گیرد ضخامت کمی دارد و از طریق یک برش حدوداً ۳ میلی‌متر وارد چشم می‌شود. از آنجا که این برش بسیار کوچک می‌باشد معمولاً نیازی به بخیه ندارد و خود به خود ترمیم می‌شود. پس از خارج کردن عدسی کدر شده، یک عدسی مصنوعی شفاف، تا شده، از طریق همان برش کوچک وارد چشم می‌شود. در داخل چشم تای عدسی باز می‌شود و عدسی در محل مناسب در داخل چشم ثابت می‌شود. این عمل به طور معمول حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول می‌کشد و نیازی به بیهوشی عمومی ندارد و با بی‌حسی موضعی قابل انجام است. در مواردی که کاتاراکت بیش از حد رسیده باشد ممکن است نتوان عدسی سفت شده را با امواج اولتراسوند خرد کرد. در این حالت ممکن است جراح ناچار شود از تکنیک جراحی کاتاراکت به روش «خارج کپسولی» استفاده کند. در این روش عدسی کدر شده به صورت درسته از کپسول خود خارج شده، از چشم بیرون آورده می‌شود. برای این روش لازم است از برش‌های بزرگتر (بین ۶ تا ۱۰ میلی‌متر) استفاده کرد و لازم است محل برش نیز با بخیه‌های ظریف ترمیم گردد. از این رو دوره نقاهت بیماران کمی طولانی‌تر از روش فیکوامولسیفیکاسیون می‌باشد. در بچه‌ها و در موارد خاص (مثلاً کاتاراکت‌های ناشی از ضربه)، ممکن است جراحی کاتاراکت به روش دیگری که «لنزکتومی» نام دارد انجام گیرد.

عمل جراحی چشم لیزیک

لیزیک (به انگلیسی: Lasik یا LASIK) نوعی روش جراحی لیزری چشم است که برای اصلاح عیوب انکساری چشم در افراد نزدیک‌بین، دوربین و آستیگمات استفاده می‌شود. در این عمل، چشم‌پزشک برای شکل‌دهی قرنیه و اصلاح عیب انکساری، مشابه روش لازک از لیزر اگزایمر استفاده می‌کند؛ و با استفاده از دستگاه میکروکراتوم و برداشتن لایه‌ای از قرنیه، اصلاح بینایی سطح قرنیه انجام می‌شود. اغلب بیماران پس از جراحی تا پایان عمر یا سال‌ها نیازی به استفاده از عینک نخواهند داشت. دکتر غلامعلی پیمان، دانشمند ایرانی مقیم ایالات متحدهٔ آمریکا و از اعضای «تالار مشاهیر چشم‌پزشکی جهان»، مخترع این روش جراحی است. وزیر بهداشت فعلی، دکتر قاضی‌زاده هاشمی، رکورددار عمل جراحی لیزیک چشم در کشور است. این شیوه اکنون گسترش زیادی یافته‌است و در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۱ میلیون جراحی لیزیک در آمریکا انجام شده‌است. این نوع عمل جراحی تأثیرگذار بوده، درد کمی به همراه دارد، معمولاً یک یا سه روز پس از عمل بهبود می‌یابد و نیازی به بانداژ و بخیه ندارد.

عمل جراحی چشم فمتو لیزیک

نسل جدید جراحی لیزیک است که برداشتن لایه سطحی قرنیه بجای میکروکراتوم و به شیوه مکانیکی از فمتوسکند لیزر استفاده میشود. در این روش عوارض کمتری نسبت به لیزیک کلاسیک وجود دارد.

عمل جراحی پیوند قرنیه چشم

پیوند قرنیه یا در اصلاح پزشکی کراتوپلاستی یا یک عمل جراحی است که در آن قرنیه آسیب دیده بیمار با یک قرنیه اهدایی دیگر بجای یک بخش یا کل قرنیه جایگزین می‌شود. قرنیه پیوندی از یک فرد درگذشته برداشته می‌شود که هیچ گونه بیماری شناخته شده یا شاخص‌های دیگری که موجب پس زدن پیوند توسط فرد گیرنده و به خطر انداختن سلامتی وی می‌شود نداشته باشد. قرنیه بخش شفاف جلوی چشم است که اجازه ورود نور به داخل چشم را می‌دهد. این جراحی توسط چشم پزشک فوق تخصص پیوند قرنیه و تحت بی‌هوشی عمومی انجام می‌گیرد در موارد خاص بی‌هوشی بصورت موضعی به همراه تزریق آرام‌بخش و خواب‌آور نیز قابل انجام است.

موارد عمل جراحی پیوند قرنیه چشم

موارد مصرف برای پیوند قرنیه شامل موارد زیر است: چشمی: جایگزین کردن قرنیه شفاف با قرنیه کدر و مات بیمار که ممکن است بر اثر بیماری‌های چون قوز قرنیه، دژنراسیون قرنیه و دلایلی دیگر مانند التهاب و زخمی شدن و کدورت قرنیه بوجود آمده باشند. ترمیمی: برای حفظ آناتومی قرنیه و یکپارچگی آن در بیماران مبتلا به نازک شدن قرنیه یا برای بازسازی آناتومی چشم، به عنوان مثال بعد از سوراخ شدن قرنیه. درمان: برای برداشتن قرنیه ملتهب که به درمان با آنتی بیوتیک یا داروهای ضدویروس پاسخ نداده است. زیبایی: برای برداشتن و بهبود ظاهر بیمارانی که دارای قرنیه زخمی هستند که زخم رنگ مات یا سفید به قرنیه آنها داده شده است.

مراحل عمل جراحی پیوند قرنیه چشم

پلک توسط بلفاروست کنار زده می‌شود. در محل اتصال عضلات رکتوس تحتانی و فوقانی به چشم بخیه‌های تراکشن از جنس نخ سیلک زده می‌شود و توسط موسکیتو به شانها ثابت می‌شود. در کراتوپلاستی نفوذی، قسمت مرکزی قرنیه توسط وسیله‌ای به نام ترفین برش داده می‌شود و از قیچی کاتزین یا الماسی برای خارج کردن قطعه بریده شده کمک گرفته می‌شود. سپس گرفت توسط نخ بخیه نایلون ۱۰٫۰ یا ۱۱٫۰ در جای قرنیه حذف شده ثابت می‌شود. این بخیه‌ها باید چیزی در حدود ۱۲ تا ۱۸ماه بر روی چشم بیمار باقی بماند. در انتهای عمل از قطره آنتی بیوتیک برای ضدعفونی کردن چشم نیز بهره برده می‌شود و سپس چشم پانسمان می‌شود.

عمل جراحی چشم prk

PRK یک نوع از جراحی برای اصلاح عیوب انکساری نزدیک بینی، دوربینی (دوربینی) و آستیگماتیسم است. PRK اولین نوع از عمل جراحی لیزر چشم برای اصلاح بینایی ویک عمل لیزیک محبوب است. هر چند بهبود یافتن پس از عمل PRK کمی بیشتر از بازیابی عمل جراحی لیزیک طول می کشد، PRK هنوز هم رایج است و مزایای بیش تری را نسبت به لیزیک برای برخی از بیماران ارائه می دهد.مانند لیزیک و دیگر انواع جراحی های لیزر چشم، PRK با تغییر شکل قرنیه با استفاده از یک لیزر اگزایمر کار میکند،و اجازه می دهد نور ورودی به چشم به درستی بر روی شبکیه چشم برای بهبود بینایی متمرکز شود.

اطلاعاتی در مورد عمل جراحی چشم prk

نزدیک بینی، دوربینی ویا آستیگماتیسم، فاقد شرایط لازم برای عمل لیزیک هستند. زمان انجام فرآیند: حدود ۱۰ دقیقه برای هر چشم است. نتایج نمونه:دید ۲۰/۲۰ بدون عینک یا لنز تماسی است و زمان بهبودی: چند روز تا چند هفته

تفاوت عمل جراحی چشم prk با لیزیک

بررسی تفاوت اصلی بین PRK و لیزیک مرحله اول از این فرایند است. در لیزیک یک فلپ نازک بر روی قرنیه با یک میکروکراتوم یا یک لیزر femtosecond ایجاد میشود.این فلپ برای نمایان شدن بافت های زمینه ای قرنیه برداشته میشود و پس از انجام لیزر اگزایمر بر روی قرنیه و تغییر شکل آن دوباره لایه فلپ جایگزین میشود. در PRK، لایه بیرونی نازک قرنیه (اپی تلیوم) برداشته میشود و قبل از تغییر شکل بافت زمینه ای قرنیه با لیزر اگزایمر دور انداخته میشود. اپیتلیوم خود را در عرض چند روز (بر روی سطح قرنیه رشد می کند) بعد از عمل جراحی ترمیم میکند. انواع PRK، که لیزیک نامیده میشود نیز موجود است. به جای اینکه با PRK لایه اپیتلیال بیرونی قرنیه را از بین ببرند،روش لیزیک شامل بلند کردن لایه ی پوششی(با استفاده از یک ابزار جراحی به نام Trephine) )و حفظ آن در طی عمل جراحی و سپس جایگزین کردن آن بر روی سطح چشم در پایان از روش است. لیزیک به دلیل کندتر بودن روند بهبود بینایی در مقایسه مقایسه با PRK از محبوبیت کمتری برخوردار است، به دلیل اینکه ترمیم لایه اپیتلیال برای بازیابی در لیزیک زمان بیشتری نسبت به رشد یک لایه اپیتلیال جدید در PRK طول می کشد.

عمل جراحی چشم prk لیزیک

نتایج نهایی عمل جراحی PRK با نتایج عمل لیزیک قابل مقایسه است، اما بهبود اولیه در PRK کندتر است، زیرا چند روز برای ساخت سلول های اپیتلیال جدید طول می کشد تا به بازسازی بپردازد و سطح چشم را پوشش دهد. افزایش خطر ابتلا به عفونت چشم و کدورت بینایی در چند روز اول بعد از عمل جراحی وجود دارد. بیماران لیزیک به طور کلی ناراحتی کمتری دارند، و بینایی آنها با سرعت بیشتری تثبیت میشود، در حالی بهبود دید با PRK تدریجی است و نتیجه نهایی ممکن است چند هفته طول بکشد. PRK با این حال، مزایای متمایزتری را ارائه میدهد . به دلیل اینکه عمل جراحی PRK یک فلپ از قرنیه را ایجاد نمیکند (که شامل اپیتلیال و بافت استرومای عمیق تری است)،و کل ضخامت استرومای زمینه ای برای درمان در دسترس است. این یک منفعت خاص برای کسانی است که قرنیه آنها برای عمل لیزیک بیش از حد نازک است و یا اگر شما قبلا تحت عمل لیزیک بوده اید و قرنیه باقی مانده نازک ترشده باشد و هیچ خطری در جهت عوارض فلپ ندارد و خطر از بین بردن بیش از حد قرنیه با لیزر اگزایمر کاهش می یابد.

مزایا و معایب عمل جراحی چشم prk چیست

استفاده عمق کمتر برای درمان با لیزر

بهبود کندترنسبت به لیزیک

مناسب برای بیماران مبتلا به قرنیه نازک

زمان بر بودن کسب دید بهتر

بدون خطر برای عوارض فلپ قرنیه

افزایش  خطر عفونت بعد از عمل ، التهاب و افزایش  هاله بینی

کاهش خطر ابتلا به ضخامت قرنیه

ناراحتی های چشمی در دوران بهبودی اولیه  PRK، بیشتر است البته در مقایسه با بازیابی بعد از عمل جراحی لیزیک

عمل جراحی چشم prk چگونه انجام میشود

اول، جراح چشم یک منطقه مرکزی اپیتلیوم قرنیه با یک محلول الکلی،و یک دستگاه “سنباده” مانند یا یک ابزار جراحی کند برمیدارد. بعد از آنکه با استفاده از لیزر اگزایمربه دقت انحنای سطح قرنیه شما تغییر پیدا کرد. این، لیزر به صورت تخصصی با استفاده از کامپیوتر کنترل میشود و پالس هایی از نور ماوراء بنفش سرد را برای حذف مقادیر میکروسکوپی بافت در یک الگوی دقیق اعمال میکند. بعد از عمل یک لنز تماسی نرم به صورت “بانداژ” بر روی قرنیه قرار داده میشود تا از چشم شما محافظت کند. سلول های اپیتلیال جدید در حدود چهار یا پنج روز بعد از بانداژ توسط لنز تماسی رشد می کنند و بعد از این مدت توسط دکتر برداشته میشود.

نتایج بلند مدت عمل جراحی چشم PRK

PRK عمل جراحی لیزر چشم است و در خارج از کشور از سال ۱۹۸۰ و در ایالات متحده از سال ۱۹۹۵ انجام میشده و میزان موفقیت آن بسیار بالا است. در طول زمان دستخوش پیشرفت های قابل توجهی شده است و هنوز هم به عنوان یک درمان انتخابی در شرایط خاص انجام می شود. نتایج PRK و لیزیک مشابه هستند. اکثر مردم بعد از عمل جراحی PRK، به دید ۲۰/۲۰ می رسند و تقریبا تمام بیماران مبتلا به بینایی ۲۰/۴۰ و یا بهتردست می یابند . برخی از بیماران ممکن است هنوز نیاز به پوشیدن عینک و یا لنز داشته باشند، اما نسخه آنها به طور قابل توجهی پایین تر از مقدار آن نسبت به قبل از عمل خواهد شد. پس از عمل PRK و لیزیک عوارض نادر هستند و شامل عفونت و هاله بینی خواهدبود (starbursts یا هاله هنگامی که در شب هنگام به چراغ نگاه میکنید ، مثلا در هنگام رانندگی). در حالی که بعید است، شما به عمل جراحی اضافی و یا افزایش بهبود بینایی خود و یا اصلاح بدتر شدن تدریجی بینایی در طول زمان نیاز داشته باشید .عینک نیز ممکن است بعد از عمل جراحی PRK و در سنین بالا تر از ۴۰ سال برای مطالعه نیاز باشد ، به دلیل از دست دادن دید نزدیک که مربوط به سن میشود به پیر چشمی معروف است. FDA در حال حاضر است بر آزمایشات بالینی برای اصلاح جراحی دائمی پیر چشمی نظارت می کند. در حالی که لیزیک محبوب ترین روش لیزر چشم است که تا بحال شناخته شده،اما مهم این است که از هدایت ها و قضاوت های جراح چشم خود برای تعیین اینکه آیا PRK برای شما مناسب تر است یا لیزیک پیروی کنید.

بیشتر بخوانید : عوارض جراحی بینی

سلول های بنیادی

شنبه 26 خرداد 1397 ساعت 14:10

سلول های بنیادی

سلول های بنیادی ،سلول های بنیادی Pdf،سلول های بنیادی بند ناف،سلول های بنیادی مو،سلول های بنیادی به انگلیسی،سلول های بنیادی مزانشیمی،سلول های بنیادی عصب چشم،سلول های بنیادی بیمارستان شریعتی،سلول های بنیادی در ایران،سلول های بنیادی مغز استخوان،سلول های بنیادی در مغز استخوان،تمایز سلول های بنیادی مغز استخوان،پیوند سلول های بنیادی مغز استخوان،سلول های بنیادی مغز و استخوان

سلول های بنیادی

در این مطلب از سایت جسارت می خواهیم در مورد سلول های بنیادی صحبت کنیم.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما سروران گرامی قرار گیرد. سلول بنیادی مادر تمام سلول‌ها است و توانایی تبدیل به تمام سلول‌های بدن را دارد. این سلول‌ها توانایی خود نوسازی (Self Renewing) و تمایز (Differentiating) به انواع سلول‌ها از جمله سلول‌های خونی، قلبی، عصبی و غضروفی را دارند. هم چنین در بازسازی و ترمیم بافت‌های مختلف بدن بدنبال آسیب و جراحت موثر بوده و می‌توانند به درون بافت‌های آسیب دیده‌ای که بخش عمده سلول‌های آنها از بین رفته است، پیوند زده‌شوند و جایگزین سلول‌های آسیب دیده شده و به ترمیم و رفع نقص در آن بافت بپردازند. به دلیل توانایی منحصر به فرد سلول‌های بنیادی، این سلول‌ها امروزه از مباحث جذاب در زیست شناسی و علوم درمانی است. هم چنین تحقیقات در این زمینه دانش ما را درباره چگونگی رشد و تکوین یک اندام از یک سلول منفرد افزایش داده و مهم تر آنکه به فهم مکانیزم جایگزینی سلول‌های سالم با سلول‌های آسیب دیده کمک کرده است.

آشنایی با سلول های بنیادی

یاخته بنیادی یا بن‌یاخته، یاخته‌ای با توانایی تقسیم بالا است که هنوز تقسیم نشده‌اند. یاخته‌های حاصل از تقسیم بُن‌یاخته‌ها (از راه رشتمان) یاخته بنیادی بیشتری می‌سازند و می‌توانند به انواع مختلف یاخته‌های دیگر دگرگونی و تمایز یابند و ممکن است در مسیر تمایز، برخی مانند یاخته‌های عصبی، قابلیت تقسیم شدن را از دست بدهند. یاخته‌های بنیادی در جانداران چند یاخته‌ای یافت می‌شوند. در پستانداران دو نوع گسترده از یاخته‌های بنیادی وجود دارد: یاخته‌های بنیادی جنینی، که از تودهٔ یاخته‌ای داخلی بلاستوسیست جدا هستند، و یاخته‌های بنیادی بالغ، که در بافت‌های مختلف یافت می‌شوند. در موجودات بالغ، یاخته‌های بنیادی و نیایاخته‌ها به عنوان یک سیستم تعمیر برای بدن و بازسازی بافت‌های بالغ عمل می‌کنند. از بُن‌یاخته‌ها می‌توان در تولید یاخته‌ها و نهایتاً بافت‌های مختلف نیز استفاده کرد. امروزه استفاده از این یاخته‌ها جهت ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده در حال گسترش است. یاخته‌های بنیادی را بر اساس میزان توانایی آن‌ها در تولید بافت‌های مختلف، به «همه(تمام) توان» (totipotent)، «پر توان» (pluripotent)، «چند توان» (multipotent) و «تک توان» (unipotent) تقسیم می‌کنند. تکنولوژی یاخته‌های بنیادی علاوه بر استفاده از این یاخته‌ها جهت درمان بیماری‌ها و ترمیم و نوسازی بافت‌ها، اخیراً روی تولید این یاخته‌ها نیز متمرکز شده‌است. نوبل پزشکی سال ۲۰۱۲ به خاطر کشف روشی برای بازسازی یاخته‌های بنیادی از یاخته‌های تمایز یافته، مشترکاً به دکتر جان بی. گوردون (John B. Gurdon) و شینیا یاماناکا (Shinya Yamanaka) اعطا شد. منابع اصلی یاخته‌های بنیادی شامل: مغز استخوان، بند ناف، پالپ دندان، بعضی بافت‌های چربی و جفت هستند.

سلول های بنیادی چیست؟

سلول بنیادی مادر تمام سلول‌ها است و توانایی تبدیل به تمام سلول‌های بدن را دارد. این سلول‌ها توانایی خود نوسازی (Self Renewing) و تمایز (Differentiating) به انواع سلول‌ها از جمله سلول‌های خونی، قلبی، عصبی و غضروفی را دارند. هم چنین در بازسازی و ترمیم بافت‌های مختلف بدن بدنبال آسیب و جراحت موثر بوده و می‌توانند به درون بافت‌های آسیب دیده‌ای که بخش عمده سلول‌های آنها از بین رفته است، پیوند زده‌شوند و جایگزین سلول‌های آسیب دیده شده و به ترمیم و رفع نقص در آن بافت بپردازند. به دلیل توانایی منحصر به فرد سلول‌های بنیادی، این سلول‌ها امروزه از مباحث جذاب در زیست شناسی و علوم درمانی است. هم چنین تحقیقات در این زمینه دانش ما را درباره چگونگی رشد و تکوین یک اندام از یک سلول منفرد افزایش داده و مهم تر آنکه به فهم مکانیزم جایگزینی سلول‌های سالم با سلول‌های آسیب دیده کمک کرده است.

تاریخچه سلول های بنیادی

در اوایل دهه 1980 میلادی دانشمندان نحوه قرار گرفتن سلولهای بنیادی جنینی از موش و کشت آنها را در آزمایشگاه فرا گرفتند و در سال 1998 برای اولین بار در سلولهای بنیادی جنینی انسان را در آزمایشگاه تولید کردند. اما این سوال پیش می‌آید که پژوهشگران جنین انسان را از کجا بدست می‌آورند؟ جنین را می‌توان با تولید مثل ، تلفیق اسپرم و تخمک یا شبیه سازی تولید کرد.

توانایی تمایز سلول های بنیادی

سلول های بنیادی را می‌توان بر اساس توانایی تمایز و تبدیل آن‌ها به یاخته‌های دیگر به چهار دستهٔ یاختهٔ بنیادی تمام‌توان، پرتوان، چندتوان و تک‌توان تقسیم کرد:«همه(تمام‌)توان» یا totipotent: به سلول تخمک و سلول‌های جنین در مرحله ۴ سلولی و ۸ سلولی گفته می‌شود که می‌توانند تمام بافت‌های بدن و همچنین پرده‌های آمنیون (درون شامه) و کوریون (برون شامه) و جفت را ایجاد کنند. این یاخته‌ها را می‌توان از جنین‌های چهار یا پنج روزه حاصل از تخمک‌هایی که با روش‌های آزمایشگاهی لقاح داده می‌شوند به دست آورد و در محیط‌های کشت اختصاصی رشد داد. از این رو، یاخته‌های تمام توان به یاخته‌های بنیادی جنینی هم معروف هستند. «پرتوان» یا pluripotent: به سلول‌هایی گفته می‌شود که می‌توانند سلول‌های چندین بافت را تولید کنند. از جمله سلول‌های لایه اکتودرم، مزودرم و اندودرم که به ترتیب مربوط به لایه‌های خارجی، میانی و داخلی جنین هستند. یاخته‌های بنیادی اکتودرمی، پیش ساز سلول‌های پوست و سلول‌های دستگاه عصبی هستند. یاخته‌های مزودرمی پیش ساز بافت‌های عصبی، ماهیچه‌ای، چربی، همبند، خون، سلول‌های لوله‌های کلیوی و … هستند. یاخته‌های اندودرمی پیش ساز سلول‌های لوزالمعده، تیروئید و سلول‌های ریوی هستند. در افراد بزرگسال هم، نوعی از یاخته‌های بنیادی پر توان که منشأ مزودرمی دارند، در پالپ دندان و بعضی بافت‌های چربی یافت می‌شوند. نوعی از این یاخته‌ها (یاخته‌های بنیادی خون ساز جنینی) را می‌توان از خون باقی‌مانده در بند ناف، پس از تولد نوزاد به دست آورد. ویژگی مهم این یاخته‌ها نابالغ بودن لنفوسیت‌های آن است. از این رو می‌توان با پیوند زدن آن‌ها به مغز استخوان افراد بیمار علاوه بر تأمین سلول‌های خونی جدید برای آنها، انتظار موفقیت بالایی از عمل پیوند داشت. از آن جا که یاخته‌های بنیادی خون ساز جنینی «پرتوان» هستند و قابلیت تمایز به تمام بافت‌های بدن را دارند؛ به دست آوردن آن‌ها از بند ناف افق جدیدی برای درمان بسیاری از بیماری‌ها در آینده نه چندان دور ترسیم می‌کند. «چندتوان» یا multipotent: یک رده پایین‌تر از سلول‌های پر توان محسوب می‌شوند و می‌توانند سلول‌های مختلف یک بافت معین را تولید کنند. مانند سلول‌های بنیادی مغز استخوان که قادر به تولید انواع سلول‌های مختلف بافت خونی، شامل سلول‌های قرمز، سفید، لنفوسیت‌ها و پلاکت‌ها هستند. یاخته‌های بنیادی موجود در بافت‌های مختلف (عصبی، پوست و …) افراد بزرگسال، در این دسته قرار می‌گیرند. «تک‌توان» یا unipotent: به سلول‌هایی گفته می‌شود که فقط توانایی تولید یک سلول متمایز را دارند. مانند لنفوسیت‌های B که تنها قابلیت تولید پلاسموسیت‌ها را دارند.

کشت سلول های بنیادی جنینی

جنین ۳ تا ۵ روزه را بلاستوسیست می‌نامند. یک بلاستوسیست توده‌ای متشکل از ۱۰۰ یاخته یا بیشتر است. یاخته‌های بنیادی، یاخته‌های درونی بلاستوسیست هستند که در نهایت به هر یاخته، بافت و اندام درون بدن تبدیل می‌شوند. رشد یاخته‌های بنیادی در محیط آزمایشگاه را اصطلاحاً کشت یاخته‌ای می‌نامند. در واقع جدا کردن یاخته‌های بنیادی جنینی از طریق انتقال سطح داخلی بلاستوسیست به یک ظرف کشت آزمایشگاهی پلاستیکی که شامل یک بستر تغذیه‌ای به نام محیط کشت می‌باشد انجام می‌گیرد. تقسیم و ازدیاد یاخته‌ها بر روی سطح این ظرف انجام می‌گیرد. سطح داخلی این ظرف معمولاً به وسیله یاخته‌های پوست جنین موش پوشیده شده‌است. این یاخته‌ها قادر به تقسیم شدن نیستند. به این لایه پوشانندهٔ یاخته‌ای در اصطلاح لایه تغذیه‌ای (به انگلیسی: feeder layer) گفته می‌شود. دلیل استفاده از این یاخته‌ها فراهم آوردن یک سطح طبیعی به منظور چسپیدن یاخته‌های بنیادی به آن و عدم جداشدنشان است. در ضمن یاخته‌های این لایه مواد مغذی را به داخل محیط کشت رها می‌کنند. پس از چند روز یاخته‌های کشت داده شده شروع به رشد و تقسیم شدن در این محیط می‌کنند. هنگامی که این عمل انجام گرفت یاخته‌های کشت داده شده که زیاد شده‌اند را از این محیط برداشته و به محیطهای تازهٔ کشت منتقل می‌کنند. روند کشت مجدد یاخته‌ها بارها و بارها به مدت چند ماه تکرار می‌شود. بعد از ۶ ماه یا بیشتر ۳۰ یاختهٔ اولیه تبدیل به هزاران میلیون یاختهٔ بنیادی جنینی می‌شوند. یاخته‌هایی را که در این دوره ۶ ماه و در این محیط کشت مخصوص تقسیم شده و در عین حال تماییز نیابند را پرتوان (pluripoten) می‌نامند. اخیراً راه حل‌هایی جهت کاهش مدت زمان تولید یاخته‌های بنیادی ارائه شده‌است.

سلول‌های بنیادی بالغ

به سلول‌هایی که پس از تولد از بافت‌های مختلف فرد بالغ جدا می‌شوند، گفته می‌شود. سلول‌های بنیادی خون ساز مستقر در مغز استخوان، مغز، کبد و سایر بافت‌ها از این دسته هستند که قدرت تمایز به برخی از بافت‌ها را دارند.

موانع بر سر راه استفاده از سلول بنیادی

یکی از این موانع مشکل پس زدن است. اگر سلولهای بنیادی جنینی اهدا شده به یک بیمار تزریق شوند ممکن است سیستم ایمنی بدن بیمار این سلولها را مهاجمان خارجی تلقی کرده و به آنها حمله کند. اما استفاده از سلولهای بنیادی بالغ تا حدودی از این مشکل می‌کاهد. زیرا سیستم ایمنی بدن بیمار سلولهای بنیادی خود بیمار را پس نمی‌زند.

تولید سلول‌های بنیادی از سلول‌های تمایز یافته

پژوهش‌هایی که دربارهٔ ویژگی‌های اساسی سلول‌های بنیادی انجام شد؛ امکان ایجاد تئوری‌هایی دربارهٔ نحوه ساخت سلول‌های بنیادی از سلول‌های تمایز یافته را به وجود آورد. در یکی از پژوهش‌های اولیه در این باره، دکتر John B. Gurdon با یک آزمایش کلاسیک در سال ۱۹۶۲ نشان داد که تمایز یک پدیده برگشت‌پذیر است. در این آزمایش؛ دکتر گوردون هسته یک سلول بالغ روده را در یک سلول تخم قورباغه که هسته آن خارج شده بود، ادغام کرد و مشاهده کرد که مراحل تمایز با موفقیت انجام می‌شود. پژوهش‌های جدید بیولوژیک مولکولی نشان دادند که سلول‌های بنیادی «پرتوان» دو ویژگی اصلی دارند. اول این که ساختار کروماتین در هسته آن‌ها فشرده نیست (یوکروماتیک هستند). دوم این که یک تعادل خاص بین فاکتورهای رو نویسی و ساختار کروماتین آن‌ها برقرار است. به عبارتی ساختار کروماتین (که با ایجاد تغییرات اپی‌ژنتیکی روی پروتئین‌های کروماتین، قابل تغییر است) روی بیان ژن فاکتورهای رونویسی تأثیر دارد. در سال ۲۰۰۶، شینیا یاماناکا (Shinya Yamanaka) موفق شد با بیان مصنوعی ژن‌های تعداد محدودی فاکتورهای رو نویسی نظیر Oct3/4, Sox2, Nanog سلول‌های بالغ دست نخورده را به سلول‌های نابالغ بنیادی تبدیل کند. تلاش‌های این دو فرد جایزه نوبل فیزیولوژی/پزشکی سال ۲۰۱۲ را به خود اختصاص داد.

کاربرد سلولهای بنیادی در تولید اندام کامل

شاید دانشمندان بتوانند حتی یک اندام کامل را در آزمایشگاه پرورش داده و آن را جایگزین اندامی کنند که بر اثر بیماری آسیب دیده است. برای این کار باید نوعی چارچوب از جنس پلیمر زیست تجزیه پذیر را به شکل اندام مورد نظر بسازند و سپس آن را با سلولهای بنیادی جنینی یا بالغ بارور سازند. پس از آن عوامل رشد مخصوص آن اندام افزوده می‌شوند تا پرورش اندام را تحت کنترل و هدایت درآورند. پس از آنکه چارچوب با بافت خاص آن اندام پوشیده شد آن را به بیمار پیوند می‌زنند. با بوجود آمدن بافت از سلولهای بنیادی چارچوب تجزیه شده و در نهایت یک گوش ، کبد یا هر اندام دیگر باقی خواهد ماند. از جمله بیماریهایی که احتمالا روزی یا درمان سلولی معالجه خواهند شد می‌توان به پارکینسون ، دیابت ، بیماری قلبی ، صدمه به نخاع ، سوختگی ، آلزایمر و ضعف بینایی اشاره کرد.

ویژگی سلول های بنیادی

سلول بنیادی نامی کلی است و به گروهی از سلول های بدن گفته می شوند که دارای چند وپژگی مهم می باشند: 1) این سلول ها تخصص نیافته هستند. 2) مجددا در بدن از طریق تقسیم سلولی خود را تولید و تکثیرمی کنند. 3) عمری طولانی دارند. 4) در شرایط آزمایشگاهی، می توان آنها را به سلول هایی متخصص با اعمال و فعالیت مشخص تبدیل کرد . به عبارتی در محیط کشت و در مجاورت عوامل مغذی خاصی با دست کاری یک سلول بنیادی در حالت پایه, در سلول ژن هایی را فعال نموده و سلول بنیادی مجبور به ایجاد عواملی پروتئینی در داخل و سطح خود می شود و در نهایت به یک سلول مشخص تبدیل می شود . سلول های بنیادی تقریبا در همه بافت های بدن یافت می شوند و به نوعی مسئول ترمیم آنها هستند. این سلول ها دارای انواع متفاوتی می باشند. بدون توجه به انواع سلول های بنیادی این خواص در همه آنها دیده می شود.

افق‌های درمانی با سلول های بنیادی

در بیماریی‌هایی که در آن سلول‌ها دچار خزان یاخته‌ای غیرعادی شده یا به مرور زمان دچار نقص در کارکرد می‌شوند یا با حمله سیستم ایمنی از بین می‌روند؛ استفاده از سلول‌های بنیادی افق‌های درمانی تازه‌ای را محقق خواهد کرد. پارکینسون: در این بیماری نورون‌های سازنده دوپامین در قسمت توده سیاه مغز از بین می‌روند. با جایگزین کردن سلول‌ها می‌توان به بهبودی بیمار کمک کرد. به عبارتی اگر نورون‌های تولیدکننده نوروترانسمیتر دوپامین را بتوان در محیط کشت ایجاد کرد، احتمال درمان افراد مبتلا به پارکینسون فراهم می‌شود چون این بیماران اغلب این نورون‌ها را از دست داده‌اند. دیابت نوع یک: سلول‌های β در جزایر لانگرهانس پانکراس مورد حمله سیستم ایمنی قرار گرفته و از بین می‌روند. در نتیجه توانایی بدن در تولید انسولین از بین رفته و درصورت عدم تزریق خارجی، بیمار زنده نخواهد ماند. با بازسازی و جایگزینی این سلول‌ها مشکلات بیماران دیابتی حل خواهد شد. آلزایمر: در نتیجه تجمع پروتئین tau (مرتبط با ریزلوله‌های اسکلت سلولی) در داخل سلول‌های عصبی و تجمع پروتئین بتا-آمیلوئید در خارج سلول‌ها، توانایی آن‌ها در انتقال پیام عصبی کاهش یافته و بیمار با مشکلات حافظه و سایر مشکلات عصبی مرتبط رو به رو خواهد شد. در مراحل مختلف این بیماری تعداد زیادی از سلول‌های درگیر دچار خزان یاخته‌ای می‌شوند. با جایگزین شدن سلول‌های عصبی از بین رفته؛ بهبود قابل ملاحظه‌ای در وضعیت این بیماران انتظار می‌رود. سکته مغزی: در اثر ایجاد لخته خونی و در نتیجه از بین رفتن بخشی از بافت مغز به علت نرسیدن اکسیژن اتفاق می‌افتد. بیماران قلبی: توصیه می‌شود برای افرادی که در مراحل وخیم بیماری قلبی بوده و در انتظار دریافت قلب پیوندی به سر می‌برند، در کنار تجویز داروهای سرکوب‌کننده دستگاه ایمنی، از روش پیوند یاخته‌های بندناف به عنوان یک روش کمکی استفاده کرد. بیماران کبدی: در حال حاضر اگر بیماری دچار سرطان کبد باشد، جراح مجبور است برای جلوگیری از انتشار سرطان (متاستاز) به بخش‌های دیگر بدن، بخش سرطانی کبد را نابود کند. برای این منظور معمولاً طی دو عمل جراحی هم‌زمان، خون ناحیه سرطانی کبد را قطع می‌کنند تا بافت آن را بازسازی کنند. درمان قرنیه: هم اکنون پروژه استفاده از سلول‌های بنیادی جهت درمان قرنیه چشم در پژوهشگاه رویان در حال پیگیری می‌باشد. مشکلات/فلج نخاعی، سوختگی، آرتروز، روماتیسم و … درمان بیماری‌های دهان، فک:تحقیقات گسترده‌ای در زمینه درمان آسیب‌های وارده به بافت صورت و غدد بزاقی با استفاده از سلول‌های بنیادی در مرحله آزمایشگاهی در حال انجام است که نتیجه حاصل از آن می‌تواند جایگزین مواد مصنوعی شود.

شبیه سازی انسانبا سلول های بنیادی

ساله دیگر مورد اختلاف شبیه سازی انسان است. اگر دانشمندان بتوانند جنینی را در آزمایشگاه خلق کنند آیا نمی‌توانند آن جنین را درون رحم یک مادر دیگر پیوند زده و زمینه رشد یک نوزاد را فراهم کنند؟! ایده شبیه سازی انسان افکار هولناک و مخوف پرورش ابر انسانها با ضریب هوشی بسیار بالا و قابلیتهای فیزیکی مانند قهرمانان خیالی سوپر من و بت من و یا خلق کودکانی که صرفا برای استفاده از اندام پرورش می‌یابند را تداعی می‌کند. هنگامی که گروهی از محققان اسکاتلندی در سال 1997 اعلان کردند که توانسته‌اند با موفقیت گوسفندی را به نام دالی شبیه سازی کنند وحشت ناشی از شبیه سازی شدت گرفت. حتی با افزایش آگاهی و شناخت دانشمندان از سلولهای بنیادی و توانایی کنترل آنها بحثهای اخلاقی و سیاسی در این مورد داغ‌تر و وخیم‌تر می‌شود. بسیاری از دولتها محدودیتهای شدیدی را بر تحقیقات سلول بنیادی اعمال کرده‌اند و تامین بودجه این تحقیقات را با مشکلات زیادی مواجه نموده‌اند.

انواع سلول های بنیادی

به عبارتی سلول های بنیادی برحسب نوع بافتی که در آن دیده می شوند انواع مختلفی دارند. هربافت بدن دارای یک سلول بنیادی مخصوص خود می باشد نظیرسلول بنیادی خون ساز, سلول بنیادی مزانشیمی, سلول بنیادی عصبی, سلول های بنیادی عضلانی , سلول های بنیادی اپی تلیالی , سلول بنیادی بافت همبندی( چربی , غضروف , استخوان) و….. سلول بنیادی بالغ یک بافت می توانند سلول های همان بافت را ایجاد کند. برای مثال سلول بنیادی بافت خون را سلول بنیادی خون ساز می نامند که می تواند انواع سلول های موجود در خون نظیر گلبول های قرمز و گلبول های سفید(لنفوسیت های بزرگ و کوچک, پلاکت ها ,نوتروفیل ها, مونوسیت/ماکروفازها)‌ را ایجاد نماید.

سلول های بنیادی خون ساز

این سلول ها را می توان از سه منبع مختلف جمع آوری و جدا کرد: 1.از مفز استخوان 2. از خون محیطی طی آفرزیس 3 . از خون بند ناف 

پیوند سلول های بنیادی خون ساز

1- پیوند اتولوگ : در شرایط خاص بیماری مشخص, سلول های بنیادی از خود فرد بیمارجدا و در سرما در فریزرهای مخصوص نگه داری میشوند. بیمار تحت شیمی درمانی یا تابش اشعه قرار گرفته تا سلول های بدخیم ازبین بروند که گاه باعث از بین رفتن سلول های بنیادی خون ساز مغز استخوان وی نیز می شود. سپس سلول های ذخیره شده به بدن وی بازگردانده می شوند. شانس بیماری پیوند علیه میزبان و عفونت کمتر است اما احتمال عود بیماری نسبت به اهدا از سایرین ( افراد فامیل و یا اهداکننده غیر خویشاوند) بیشتر است. 2- پیوند آلوژن: دو فرد گیرنده و اهداکننده پیوند ممکن است با یکدیگر نسبت خویشاوندی داشته باشند( مثل پیوند سلول های بنیادی خون ساز بین خواهر,برادر و یا از سایر اعضا خانواده )‌ و یا غیرخویشاوند باشند( دریافت سلول از افراد بالغ یا از خون بند ناف سایرین). در پیوند آلوژن چنانچه گیرنده و اهداکننده پیوند ازنظر آنتی ژن های سازگاری بافتی (Human Leukocyte Antigen HLA , یا مجموعه سازگاری بافتی اصلیMajor Histocompatibility Complex or MHC ) با یکدیگر شبیه باشند, شانس موفقیت پیوند بیشتر است. بیمار برحسب نوع پیوند داروهای سرکوب کننده سیستم دفاعی (immunosuppressive ) و یا مغز استخوان دریافت می کند تا احتمال بروز واکنش های نامناسب را کاهش دهند زیرا این واکنش ها از جایگزینی سلول های پیوندی در بدن بیمار جلوگیری می نمایند. · تشخیص این که کدام نوع پیوند برای بیمار نیاز است با پزشک معالج و بر اساس معیار های استاندارد می باشد.

جمع آوری سلول های بنیادی خون ساز

جمع آوری سلول های بنیادی خون ساز از خون محیطی :‌ امروزه رایج ترین روش جمع آوری سلول های بنیادی خون ساز محسوب می شود. طی فرایندی به نام آفرزیس, خون از بازوی فرد وارد دستگاه خاصی شده که گلبول های سفید وی را جدا و سپس گلبول های قرمز و پلاسما را به بدن وی باز می گرداند. برای افزایش میزان سلول های بنیادی در خون چند روز قبل از آفرزیس دارویی به نام عامل محرک کلونی گرانولوسیتی (Granulocyte- Colony Stimulating Factor= G-CSF ) به صورت زیر جلدی به اهداکننده تزریق می شود. – جمع آوری سلول های بنیادی خون ساز از مغز استخوان: امروزه، استفاده از این روش محدود به موارد محدودی می باشد. در این روش، سلول‌های بنیادی به‌طور مستقیم، از مغز استخوان گرفته می شوند. این کار، تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام شده و معمولا از مغز استخوان لگن استفاده می شود. این اقدام در حدود 2ساعت طول می کشد و اهداکننده به‌طور معمول، می‌تواند همان‌روز و یا حداکثر روز بعد بیمارستان را ترک کند و پس از 2 تا 3 روز فعالیت عادی خود را از سر بگیرد. ممکن است سلو‌ل های بنیادی موجود در مغز استخوان در آزمایشگاه جداسازی گردند. باید توجه داشت که در این روش، مغزاستخوان طبیعی در بدن فرد اهداکننده، به سرعت شروع به رشد دوباره کرده و جایگزین مغزاستخوان اهدا شده می گردد. · زمان بهبود پس از اهدا سلول های بنیادی خون ساز در افراد بالغ, بستگی به فرد اهداکننده و نوع اهدا دارد اما به طور معمول طی چند روز(1 روز تا حداکثریک هفته ) پس از اهدا , فرد قادر به انجام فعالیت های طبیعی خود و بازگشت به کار می باشد.

بیماری ام اس

پنج‌شنبه 24 خرداد 1397 ساعت 20:23

بیماری ام اس

ام اس ,ام اس خفیف,ام اس ان,ام اس چیست,ام اس ای,ام اس خوش خیم,ام اس ان عربی,ام اسماعیل,ام اسیل,ام اس درمان دارد,ام اس خفیف درمان دارد,ام اس خفیف درمان میشود,ام اس خفیف,علائم ام اس خفیف,بیماری ام اس خفیف,درمان ام اس خفیف,تشخیص ام اس خفیف,درمان بیماری ام اس خفیف,راههای درمان ام اس خفیف,آیا ام اس درمان قطعی دارد؟,ایا درمان ام اس وجود دارد

ام اس , بیماری ام اس ، درمان ام اس , علائم ام اس , بیماری ام اس چیست

بیماری ام اس را چقدر می شناسید؟

در این مطلب از سایت جسارت می خواهیم در مورد بیماری MS صحبت کنیم.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما سروران گرامی قرار گیرد.بهتر است بدانید بیماری ام اس (Multiple sclerosis) یک بیماری ناتوان‌کننده است که مغز و نخاع را تحت تاثیر قرارداده و باعث از دست‌دادن کنترل، دید، تعادل و حواس (بی حسی) می‌شود. در بیماری MS اعصاب مغز و نخاع توسط سیستم ایمنی بدن آسیب می‌بینند، که به این اختلال بیماری خودایمنی نامیده می شود. بیماری های خودایمنی بیماری هایی هستند که در آن‌ها سیستم ایمنی بدن که وظیفه‌شان حفاظت از بدن و نابودکردن آسیب رسان‌های خارجی همچون باکتری هاست، به اشتباه  شروع به حمله به بافت‌های بدن می‌نمایند.واقعیت این است که در بیماری MS، سیستم ایمنی بدن شروع به حمله به مغز و نخاع دوتا از اجزاء مهم که سیستم مرکزی اعصاب را کنترل می‌کنند، کرده و باعث فلج شدن و از کارافتادگی آنها می‌شود. سایر بیماری‌هایی خودایمنی شامل لوپوس و آرتریت روماتوئید می‌گردد.بهتر است بدانید که آسیب دیدن اعصاب در بیماری MS سیستم مرکزی اعصاب از میلیون‌ها عصب تشکیل شده که وظیفه انتقال پیام‌ها بین مغز و اجزای بدن را برعهده دارند. این اعصاب پوشیده از لایه‌ای محافظ بنام myelin (نوعی چربی) که از تداخل اعصاب باهم جلوگیری می‌نماید(کاری که لایه محافظ سیم‌های الکتریکی انجام می‌دهد). در بیماری MS سیستم ایمنی بدن شروع به آسیب رساندن به این جربی ها کرده و با این کار باعث می‌شود، انتقال پیام توسط این اعصاب مختل شده و مغز قدرت کنترلی خود بربدن را از دست دهد. در این شرایط بدن دچار کاملا فلج و ناتوان می‌گردد.واقعیت این است که هرچند که درمانی برای بیماری MS وجودندارد، اما با درمان و مراقبت می‌توان حملات ام اسی و سرعت پیشرفت بیماری را کاهش داد. برطبق انجمن ملی ام اس آمریکا حدود 400000 آمریکایی به این بیماری مبتلا هستند و این بیماری بین زنان دو تا سه برابر شایع‌تر از مردان است. همچنین بیشترین خطر ابتلا به این بیماری بین نوجوانی و سن 50 سالگی است.

نشانه‌ها و علایم ابتلا به ام اس

بین افراد مختلف، مکان اعصاب تحت‌تاثیر و در زمان‌های مختلف متفاوت بوده و می‌توانند تغییر یابند، علایم ام اس شامل این موارد است :

ضعف و یا بی حسی یکی یا تعدادی از اعضای بدن می باشد.

از دست دادن نسبی و یا کامل بینایی معمولا در یک چشم بعلاوه درد در حرکت دادن چشم(اختلال عصب بینایی)

دوبینی یا تاری دید در فرد مبتلا

سوزن سوزن شدن و یا درد در بعضی از بخش‌های بدن

شوک الکتریکی هنگام بعضی حرکات خاص سر

لرزش بدن و یا عدم هماهنگی بدن

لکنت زبان

خستگی

گیجی

ام اس , بیماری ام اس ، درمان ام اس , علائم ام اس , بیماری ام اس چیست

بهتر است بدانید حساسیت به گرما در افراد مبتلا به MS عادی بوده و کمی افزایش دمای بدن می‌تواند محرک و یا بدترکننده بیماری MS است.افراد در ابتدای ابتلا به بیماری عودکردن گهگاه این علایم و سپس ناپدید شدن موقتی این علایم را احساس می‌کنند. بعضی از افراد مبتلا به نوع خوش‌خیم این بیماری بوده و بعد از حمله اولیه دچار حمله دیگری نشده و بیماری‌شان پیشرفت نمی‌کند.

دلایل ابتلا به ام اس چیست ؟

هیچ کس در مورد دلایل اصلی اشتباه سیستم ایمنی بدن برای حمله به اعصاب در بیماری MS نمی‌تواند نظر قطعی و کاملی دهد. بعضی از دانشمندان معتقدند ترکیبی از جالب است بدانید ژنتیک و چیزی در محیط زیست می‌تواند باعث ابتلا به این بیماری شود. افرادی که بیشتر از بقیه در خطر ابتلا به MS قراردارند، شامل:

افرادیکه در سنین 20 تا 40 سالگی قرار دارند در بیشترین خطر هستند.

زنان دو برابر بیشتر از مردان در خطر ابتلا به بیماری MS قراردارند.

اگر والدین و یا برادر و خواهر شما به بیماری MS مبتلا باشند، خطر ابتلای شما به MS بین 1 تا 3 درصد افزایش می‌یابد.

عفونت ها و ویرس‌ های خاص از جمله ویروس ابشتاین بار می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.

افراد سفیدپوست، بخصوص خانواده‌های ساکن اروپای شمالی در بیشترین خطر ابتلا به این بیماری قراردارند. نژادهای آسیایی، آفریقایی یا بومی آمریکا در بین سایر

نژادها در کم‌ترین خطر ابتلا به این بیماری هستند.

در کشورها و مناطق جغرافیایی خاص از جمله اروپا، کانادای جنوبی، آمریکای شمالی، نیوزلند و استرالیای جنوبی خطر ابتلا به بیماری MS بیشتر از سایر مناطق جهان وجود دارد.

ام اس , بیماری ام اس ، درمان ام اس , علائم ام اس , بیماری ام اس چیست

بهتر است بدانید درصورتی که شما مبتلا به سایر بیماری‌های خودایمنی از جمله بیماری تیروئید، دیابت نوع 1 یا بیماری التهابی روده هستید، خطر ابتلای شما به MS افزایش می‌یابد.

عوارض ابتلا به ام اس

در بعضی مواقع افراد مبتلا به MS به سایر مشکلات زیر مبتلا می‌شوند:

خشکی و یا گرفتگی عضلات

فلج شدن بخصوص فلج شدن پاها

مشکلات مثانه، شکم و یا مشکلات جنسی

مشکلات ذهنی، ازجمله فراموشی و یا عدم تمرکز

افسردگی

صرع یا بیهوشی

چگونگی درمان بیماری ام اس را بدانید

طیف گسترده‌ای از داروهای مختلف وجود دارند که می‌توانند شدت و تکرار علایم بیماری MS را کاهش دهند.

و نیز بعضی از انواع داروها می‌توانند سرعت پیشرفت بیماری را کاهش دهند.

سایر داروها می‌توانند:

حملات بیماری را کوتاه کنند

علایم و مشکلات MS را بهبود بخشند(مانند درد، مشکلات ادراری و خشکی ماهیچه‌ها)

درمان خانگی ام اس با تغییر سبک زندگی

مواردی که در مورد سبک زندگی در ادامه بیان می‌کنیم، می‌توانند به شما در زندگی با MS کمک کنند، این نکات شامل:

باندازه کافی استراحت نمایید، اینکار باعث می‌شود کم‌تر احساس ضعف و خستگی نمایید.

ام اس , بیماری ام اس ، درمان ام اس , علائم ام اس , بیماری ام اس چیست

ورزش کنید، انجام مرتب ورزش و فعالیت بدنی از جمله ورزش‌هایی مثل پیاده‌روی، شنا، کاهش وزن و سایر فعالیت‌های متعادل به شما در تقویت عضلات، مثانه و روده و همچنین حفظ تعادل شما کمک می‌نماید.بهتر است بدنتان را خنک کنید، بعضی اوقات شدت بیماری MS با گرم شدن بدن افزایش می‌یابد. با ریختن آب خنک روی خود، شنا در آب خنک و خوردن نوشیدنی‌های خنک بدنتان را خنک نمایید.

بیماری ام اس را بیشتر بشناسیم

به گزارش جسارت از سایت دکتر ظهرابی ام.اس (M.S) بیماری مزمنی است که در آن سلولهای ایمنی اشتباها و بطور غیر عادی به پوشش و غلاف سلولهای عصبی ( میلین ) در مغز و نخاع حمله کرده و علائم متنوعی از قبیل ضعف عضلانی و سفتی ، اختلال تعادل ، و هماهنگی قسمتهای مختلف بدن ، کرختی ، مشکلات روحی و خلقی ، و تاری دید را پدید می آورد .به دلایل نامعلومی ، بیشترین قربانیان بیماریهای خود ایمنی ( 75% )را زنان تشکیل می دهند . نکته ی جالب دیگر اینکه سیر و پیشرفت بیماری در مردان مبتلا سریعتر از زنان است!شایعترین سن ابتلاء به MS در هر دو جنس مرد و زن ،بین 40-50 سالگی بوده ، زنان سفید پوست شانس ابتلاء بیشتری از زنان سیاه پوست دارند.میزان ابتلاء به MS درخلال سالهای 1980-1990 در میان زنان بیش از 50 % رشد داشته است ، در حالیکه این میزان در مردها تفاوتی نکرده است.این مسئله و اینکه میزان بیماریهای خود ایمنی در خانمها شایعتر از اقایان است زمینه ی تحقیقات وسیعی را در پیش روی محققین قرار داده است.علت شیوع بیشتر این بیماری در زنان نسبت به مردان هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد.

ام اس , بیماری ام اس ، درمان ام اس , علائم ام اس , بیماری ام اس چیست

علائم MS معمولا در طول بارداری کاهش می یابد ولی در طول سه ماهه ی اول پس از زایمان شدت بیشتری به خود می گیرند!آنچه تقریبا مسلم است اینست که تفاوتهای هورمونی نقش قابل توجهی در تفاوت شیوع این بیماری در دو جنس دارند ولی تفاوتهای ژنتیکی و تمایلا ت خانوادگی نیز در این زمینه حائز اهمیتند. برای مثال شانس ابتلاء به بیماریهای خود ایمنی مثل لوپوس یا آرتریت روماتوئید در خواهر یک بیمار مبتلا به بیماری MS بیشتر از سایرین است.یک مطالعه ی انجام شده در اروپا نشان داده است که تزریق ماهیانه ی اینترفرون بتا یک آ بصورت زیر پوستی در ابتدای تشخیص MS موجب کاهش عوارض و سرعت پیشرفت این بیماری خواهد شد. اما هنوز راه زیادی برای قطعیت این مسئله در پیش روست.مطالعه ی دیگری نیز نشان داد که تزریق داخل وریدی ایمونوگلوبولین(I.V.I.G) پس از اولین علائم MS احتمال بروز حالات پیشرفته ی این بیماری را کاهش می دهد و مشخصا عوارض مغزی آن را کاهش می دهد.

خوردن رژیم غذایی مناسب، چراکه رژیم غذایی مناسب می‌تواند به شما در حفظ تناسب اندام، تقویت سیستم ایمنی بدن و سلامت استخوان‌ها کمک نماید.

استرس‌ تان را کاهش دهید، چرا که استرس می‌تواند شدت بیماری‌تان را افزایش دهد و مضر است .

با توجه به نکات فوق دوره بیماری را برای خود راحتتر کنید.

بیماری های عصبی مثل بیماری MS و یا سردرد میگرنی می تواند از عوامل زنگ زدن گوش باشد

بیشتر بخوانید : ایدزسرطانهپاتیتجذاماوتیسم

بادمجان

چهارشنبه 23 خرداد 1397 ساعت 01:07

بادمجان

خواص بادمجان ،خواص بادمجان سیاه،خواص بادمجان کبابی،خواص بادمجان برای دیابت،خواص بادمجان در بارداری،خواص بادمجان سفید،خواص بادمجان سرخ شده،خواص بادمجان سفید،خواص بادمجان با پوست،خواص بادمجان و کدو،خواص بادمجان سیاه در بارداری،خواص بادمجان کبابی،خواص بادمجان و دیابت،خواص بادمجان در دیابت،خواص خوردن بادمجان در بارداری

بادمجان ،خواص بادمجان ،خواص بادمجان سیاه،خواص بادمجان کبابی،خواص بادمجان برای دیابت،خواص بادمجان در بارداری

در این مطلب از سایت جسارت می خواهیم در مورد بادمجان و خواص و مضرات ۀن صحبت کنیم.امیدواریم این مطلب مورد توجه شما سروران گرامی قرار گیرد.اگر بادمجان دوست دارید که هیچ ، اما اگر جزء افرادی هستید که بادنجان مصرف نمی کنید حتما این ماده غذایی مفید را در رژیم غذایی خود جای دهید و از خواص عالی و درمانی آن بهره ببرید، چون باعث سلامتی بدن شما می شود.بادنجان بادنجان که بعربی بادنجان نامیده می شود گیاهی است یکساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از کرک . برگهای آن بیضی شکل با نوک باریک و گلهای آن بنفش رنگ است میوه این گیاه دراز و باریک و یا گرد ، برنگهای بنفش ، سیاه ، زرد و سفید دیده می شود .بادنجان از تیرهٔ سیب زمینیان است ، این گیاه بومی هندوستان بوده است و این گیاه در تمام مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری رشد می کند.ارتفاع آن به 40 تا 150 سانتی متر نیز می رسد. بادنجان باید تازه و کم تخم و جوان بوده و پوست براق داشته باشد و نوع طویل آن از نوع مدورش بهتر است. قبل از پختن باید پوست آنرا کنده و هر بادنجان را چهار قسمت کنند و یا ورقه ورقه نمایند و بر آن ها نمک بمالند و مدت چند ساعت در آب خنک گذارند تا آب قدری سیاه و تیز طعم گردد. این آب را عوض کرده و عمل را تکرار کنند تا مواد سیاه رنگ و مواد نفخ زا و مواد سست کننده در آب داخل شده و با آب دور ریخته شوند. سپس با آب پاک آنرا شسته و از خواص بی نظیر آن استفاده کنند.

تاریخچه بادمجان

منشأ این گونهٔ گیاهی کشت بوده‌است. از زمان پیش از تاریخ، در آسیای جنوبی و شرقی کشت شده‌است. اولین متن نوشتاری شناخته شده در مورد بادنجان در رساله چینی Qimin Yaoshu دیده می‌شود که در سال ۵۴۴ کامل شده‌است. نام‌های متعدد عربی و شمال آفریقایی برای این گیاه، به همراه عدم وجود نامهای یونانی و رومی باستان، نشان می‌دهد که این گیاه در اوایل قرون وسطی توسط اعراب و در سراسر حوضه مدیترانه معرفی شده بود. یک کتاب در زمینه کشاورزی نوشته ابن العوام در قرن دوازدهم در اسپانیای تحت اشغال اعراب چگونگی کشت بادنجان را توصیف می‌کند. اسنادی هم در این مورد از کاتالان و اسپانیای بعد از قرون وسطی وجود دارد. تا قرن شانزدهم در انگلستان مطلبی در مورد بادنجان ثبت نشده‌است. در یک کتاب گیاه‌شناسی انگلیسی در سال ۱۵۹۷ آمده‌است: این میوه در مصر تقریباً در هر جایی رشد می‌کند … و میوه‌ای به بزرگی خیار می‌دهد… ما این میوه را در باغ‌های لندن داشتیم، در آنجا گل داد ولی با نزدیک شدن زمستان پیش از رسیدن از بین رفت. با وجود آنکه در سالی که هوا فوق‌العاده معتدل بود میوه‌ای بزرگتر از یک تخم غاز داد اما هرگز به‌طور کامل نرسید.

روش کشت بادمجان

بادمجان در آب و هوای گرم خوب رشد می‌کند. این گیاه می‌تواند در بیش‌تر انواع خاک رشد کند، اما اگر در خاک غنی و کمی قلیایی رشد کند، بهترین محصول را می‌دهد. حدود پنج ماه هوای گرم مورد نیاز است تا میوه بدهد. بهترین دما برای رشد این گیاه بین ۷۰ تا ۸۵ درجه‌ی فارنهایت است. هنگامی که درجه‌ی حرارت به ۹۵ درجه‌ی فارنهایت رسید، تولید میوه متوقف می‌شود و برگ‌های آن کم‌کم می‌ریزند. آب و هوای سرد دارای اثر مشابهی است، بنابراین زمانی که درجه‌ی حرارت به کم‌تر از ۶۰ درجه فارنهایت رسید یا بالاتر از ۹۵ درجه‌ی فارنهایت رفت، بهتر است از کشت آن جلوگیری شود. کشاورزان معمولا در ماه مارس کاشت بادمجان را شروع می‌کنند. بادنجان زمانی بهترین محصول را می‌دهد که رطوبت خاک دائمی باشد، اما زمانی که خوب در خاک جا بیفتد حتی قادر است در خاک خشک هم زنده بماند. اگر می‌خواهید گل و میوه‌ی این گیاه نریزد، توصیه می‌شود آبیاری را به طور منظم انجام بدهید. بادنجان یکبار زمانی که به یک سوم سایز نهایی خود می‌رسد، قابل خوردن است. برداشت محصول قبل از این‌که سایز آن به دو سوم برسد یک عمل رایج است، چون مانند گیاهان دیگر، برداشت منظم، باعث افزایش محصول دادن آن می‌شود. یکی دیگر از دلایل برداشت زودهنگام بادنجان این است که هر چه از عمر گیاه بگذرد، احتمال تلخ‌تر شدن آن بیش‌تر است. بر این اساس توصیه می‌شود قبل از این‌که به طور کامل بالغ شود، بادنجان را برداشت کنید و بخورید. حتی اگر مقداری بادنجان بیش از حد رسیده دارید، می‌توانید آن‌ها را برای استفاده از دانه‌های‌شان نگهداری کنید.

خواص بادمجان برای آفتاب سوختگی

معروف است که اشعه‌ی ماوراء بنفش سبب بروز آفتاب‌سوختگی، چین و چروک، سیستم ایمنی ضعیف، پیری زودرس و حتی سرطان می‌شود، به همین دلیل مهم است که در برابر آن از خود محافظت کنید. آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین C، ویتامین E، فلاونوئیدها و اسید‌ فنولیک، به مبارزه با رادیکال‌های آزاد که عامل اصلی بروز اثرات منفی روی پوست هستند، کمک می‌کنند. مطالعات نشان داده‌اند که پلی‌فنول‌ها واکنش‌های ناخواسته پوست را در اثر قرار گرفتن در معرض UV، به طور مثبتی تحت تاثیر قرار می‌دهند. این گیاه می‌تواند برای محافظت از پوست شما و سالم و بدون بیماری نگه داشتن آن استفاده شود.

خواص بادمجان برای لاغری

بادنجان برای کاهش وزن نیزمفید است. این غذا برای افرادی که قصد دارند وزن خود را کم کنند مفید است چون ذخیره فیبر بالایی دارد و ضمن ایجاد احساس سیری، انرژی بدن را نیز تامین می کند. فیبر خوراکی در فرآیند هضم مدت بیشتری طول می کشد تا از لوله های گوارشی شامل معده و روده ها خارج شود وبه همین دلیل احساس سیری زمان طولانی تری باقی می ماند.

خواص بادمجان برای هضم غذا

بادنجان، مانند بسیاری از سبزیجات دیگر، مقدار مناسبی فیبر غذایی دارد که یک عنصر ضروری در هر برنامه‌ی غذایی متعادلی است. فیبر برای سلامت دستگاه گوارش و همچنین برای حرکات منظم روده ضروری است. فیبر حرکات روده را افزایش می‌دهد تا مواد زائد راحت‌تر از طریق دستگاه گوارش عبور کنند، و در عین حال که حرکت لوله‌ی گوارش را تحریک می‌کند، انقباض عضلات شل مواد غذایی را از طریق بدن عبور می‌دهند. در نهایت، فیبر، ترشح شیره‌ی معده را که سبب تسهیل شدن جذب مواد مغذی و پردازش مواد غذایی می‌شود، ‌تحریک می‌کند. فیبر همچنین با کاهش بیماری‌های قلبی مرتبط است، زیرا کلسترول بد را از بین می‌برد. کلسترول بد می‌تواند سرخرگ‌ها و عروق را مسدود کند، و همین منجر به آترواسکلروز (تصلب شرایین)، حملات قلبی و سکته‌ی مغزی می‌شود.

خواص بادمجان برای چشم

در طول دو دهه‌ی گذشته، مطالعات و تحقیقات زیادی در رابطه با اثرات محافظتی پولیفنولیک‌های موجود در میوه‌ها و سبزیجات مختلف انجام شده‌است. این مطالعات نشان داده‌اند که آنتوسیانین‌ها و عصاره‌های غنی از آنتوسیانین به بهبود عملکرد چشم و قوه‌ی بینایی کمک می‌کند. این ترکیبات (که به میزان قابل‌توجهی در بادنجان یافت می‌شوند) با داشتن چشم‌هایی سالم مرتبط هستند و حتی خواص محافظتی برای سلامت کلی چشم و قوه‌ی بینایی شما دارند. همچنین ثابت شده‌است که نیاسین شیمیایی موجود در بادنجان برای جلوگیری از آب مروارید بسیار موثر است. به علاوه، بادنجان فشار داخل چشم را نیز پایین می‌آورد و نشانه های فشار را کاهش می‌دهد. بادنجان دارای مقدار مناسبی از ویتامین A است که برای سلامتی چشم‌ها بسیار فایده دارد. ثابت شده‌است که بادنجان در بهبود سرعت التیام و قوه‌ی بینایی بیمارانی که به تازگی عمل جراحی چشم داشته‌اند، بسیار موثر است.

بادمجان ،خواص بادمجان ،خواص بادمجان سیاه،خواص بادمجان کبابی،خواص بادمجان برای دیابت،خواص بادمجان در بارداری

ویتامین های موجود در بادمجان

از ویتامین های موجود در بادنجان می توان به ویتامین های گروهB ، ویتامین A و C و مواد معدنی مختلف از جمله کلسیم، فسفر، مس، گوگرد، منیزیم، پتاسیم و آهن اشاره کرد.

خواص بادمجان برای آلرژی

اسید کلروژنیک موجود در بادنجان نیز در کاهش علائم آلرژیک و به حداقل رساندن اثراتی که آلرژی‌ها ممکن است ایجاد کنند، موثر است. یک مطالعه که بر روی موش‌ها انجام شد، نشان داد که این خاصیت بادنجان به دلیل اثرات جامع اسید کلروژنیک است. ویتامین A همچنین با تقویت سیستم ایمنی بدن باعث کاهش خطر ابتلا به انواع مختلف آلرژی غذایی می‌شود.

خواص بادمجان برای پوست

بادنجان برای پوست نیز مفید است چون حاوی مقدار زیادی آب است که علاوه بر بهبود سایر دستگاه های بدن به حفظ سلامت پوست و موها نیز کمک می کند. کم شدن آب بدن و درنتیجه خشک شدن پوست از عوامل مهم افزایش چین و چروک های پوستی است اما خوردنی هایی مثل بادنجان می توانند ذخیره آب بدن را به میزان قابل توجهی تامین کند.نیاسین موجود در بادنجان واقعا در کاهش، درمان و جلوگیری از آکنه و سایر اختلالات پوستی نقشی شگفت‌انگیز دارد. اگر به دنبال داشتن پوست سالم و صاف به جای پوستی هستید که جوش و لکه دارد، بادنجان ممکن است نتیجه‌بخش باشد. نیاسین دارای خواص ضد التهابی ‌است و در درمان بیماری‌های التهابی پوست موثر است. ویتامین A موجود در بادنجان برای مبارزه با سرطان پوست و بهبود کلی سلامت آن شناخته شده‌است. این ویتامین از بافت‌های اپیتلیوم پوست پشتیبانی می‌کند و به عنوان یک ابزار قدرتمند برای مبارزه با سرطان پوست، آکنه و چین و چروک محسوب می‌شود. ویتامین E موجود در بادنجان یک ماده‌ی مغذی و ضد پیری طبیعی است. این ویتامین دیواره‌های مویرگی پوست را تقویت می‌کند و سبب بهبود رطوبت و کشسانی آن می‌شود. بادنجان کمک می‌کند که التهاب هم در بدن و هم در پوست شما کاهش بیابد، پوست شما را سالم، صاف و جوان می‌کند. این ماده‌ی خوراکی برای کاهش علائم آکنه و اگزما نیز مناسب است. یکی دیگر از ویژگی‌های مهم بادنجان این است که بازسازی سلولی را ترویج می‌کند. شما می‌توانید از آن برای درمان زخم، آکنه و چین و چروک استفاده کنید.

خواص دارویی بادمجان

1)بادنجان را حتما باید بحالت کاملا رسیده مصرف کرد زیرا خام آن طعم تلخ درد و در آنهائیکه آسم و برونشیت دارند باعث تحریک این بیماریها می شود. 2)بادنجان اثر نرم کننده و مدر درد .3)بادنجان بعلت درا بودن آهن در رفع کم خونی داروی موثری است . 4)بادنجان را می توان برای از بین بردن ورم و التهاب روی عضو ملتهب گذاشت . 5)دانه بادنجان ایجاد یبوست می کند . 6)ریشه بادنجان و شاخه های خشک شده و برگهای آن اثر بند آورنده خون را دراست و قابض بوده و می توان در آن برای درمان احتلام بانه و انواع خونریزیها استفاده کرد. 7)بادنجان پادزهر خوبی برای مسمومیت های حاصل از خوردن قارچ سمی است . 8)خوردن بادنجان گرفتگی رگها را باز می کند و شخص را از خطر سکته قلبی محفوظ می درد . 9)بادنجان برطرف کننده یبوست است . 10)برگها و پوست سیاه بادنجان را اگر بجوشانند این جوشانده درمان اسهال خونی است .11)جوشانده ریشه بادنجان درمان بیماری آسم است. 12)بادنجان مقوی معده است . 13)آب زردرنگی که در موقع نمک زدن و گذاشتن بادنجان از آن خارج می شود برای خشک کردن عرق دست و پا بهترین دارو است و اشخاصی که دست و پایشان مرتب عرق می کند باید دست و پای خود را با آن چند بار در روز بشویند تا از شر این مرض آسوده شوند. 14)اگر بادنجان را بسوزانند و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنند و به زگیل بمالند زگیل کنده خواهد شد . 15) از بادنجان می توان به عنوان مسکن برای تسکین در استخوان شکسته و ضرب خورده استفاده کرد بدین طریق که باید بادنجان را در فر بگذارید که نیم پز شود و سپس آب آنرا با فشار بگیرید و بعد بمقدر نصف این مقدر آب به آن شکر قهوه ای اضافه کنید آنرا هم بزنید و بنوشید 16)با تحقیقاتی که جدیدا روی موشهای آزمایشگاهی انجام شده نتیجه گرفته اند که بادنجان دارای یک ماده ضد تشنج است که در درمان بیماری صرع اثر بسیار خوبی درد . بنابراین اشخاصی که تشنج دارند و یا مبتلا به این بیماری می باشند بهتر است که از بادنجان استفاده کنند.

خواص بادمجان برای سلامت استخوان ها

یکی از خواص بادنجان برای سلامتی فواید آن برای سلامت استخوان است. بادنجان برای کسانی که در معرض خطر بروز تحلیل استخوان و پوکی استخوان هستند، بسیار مفید است. ترکیبات فنلی همان چیزی هستند که به بادنجان و میوه‌های مختلف رنگ منحصر به فردشان را می‌دهد. ترکیبات فنلی همچنین با کاهش علائم پوکی استخوان، محکم شدن استخوان‌ها و افزایش تراکم مواد معدنی استخوان ارتباط دارند. بادنجان همچنین مقادیر قابل‌توجهی آهن و کلسیم دارد که به سلامت استخوان و سلامت کلی بدن کمک می‌کند. در نهایت میزان پتاسیم موجود در بادمجان‌ها به جذب کلسیم کمک می‌کند و سبب می‌شود که بادنجان یک ماده‌ی خوراکی کامل و بسیار مفید برای جلوگیری از پوکی استخوان و سلامت استخوان‌ها باشد.

خواص بادمجان برای کم خونی

کمبود آهن می‌تواند برای سلامت کلی بسیار خطرناک باشد و به کم خونی منجر شود. کم‌خونی با سردرد و میگرن، خستگی، ضعف، افسردگی و عملکرد شناختی نامناسب مشخص می‌شود. بنابراین، با خوردن غذایی که آهن زیادی دارد می‌توانید با کم‌خونی مبارزه کنید، و بادمجان در آن بافت گوشتی خود مقدار قابل‌توجهی آهن دارد. بادمجان همچنین مقدار بسیار زیادی مس دارد، یکی دیگر از اجزای ضروری گلبول‌های قرمز، درست مانند آهن. بدون این دو ماده‌ی معدنی، تعداد گلبول‌های قرمز در بدن کاهش می‌یابد، زیرا آنها به طور مداوم استفاده می‌شوند. با گلبول‌های قرمز سالم‌تر که در رگ‌های شما جریان دارند، افزایش قابل‌توجهی در انرژی و قدرت بدن‌تان مشاهده خواهید کرد و احساس خستگی یا استرس‌تان از بین می‌رود.

خواص بادمجان برای سردرد

نیاسین و ویتامین B۳ به طور گسترده‌ای برای درمان سردرد استفاده می‌شوند، از میگرن خفیف گرفته تا شدید. این ترکیبات به عنوان عواملی برای درمان سرگیجه و همچنین سرکوب علائم بیماری‌های حرکتی محسوب می‌شوند و بعضی از آدم‌ها حتی از بادنجان برای جلوگیری از سردرد قبل از قاعدگی استفاده می‌کنند. ثابت شده‌است که ویتامین B۲ با حملات دردناک و شدید میگرن به خوبی مبارزه می‌کند. این تاثیر ویتامین B۲ امتحان خود را پس داده‌است.

بادمجان ،خواص بادمجان ،خواص بادمجان سیاه،خواص بادمجان کبابی،خواص بادمجان برای دیابت،خواص بادمجان در بارداری

خواص بادمجان برای سرطان

علاوه بر ویتامین ها و املاح یاد شده، بادمجان دارای فیتونوترینت هایی است که خاصیت آنتی اکسیدانی فوق العاده ای دارند. فیتونوترینت های موجود در بادمجان شامل اجزای فنولیکی مانند کافئیک و کلوروژنیک اسید و فلاوونوئیدها مانند ناسونین می باشند. اجزای فنولیکی دارای خاصیت ضد سرطانی، ضدکلسترول بد خون و ضد ویروسی می باشد. بادنجان را با پوست بپزید تا از یک آنتی اکسیدان بسیار قوی به نام «ناسونین» بهره مند شوید. محققان روی رشد سلول های سرطانی حیوانات آزمایشگاهی و همچنین انسان مطالعاتی انجام دادند و متوجه شدند آنتی اکسیدان ناسونین اجازه نمی دهد رگ های خونی جدیدی تشکیل شود و تومورهای خوش خیم را به تومورهای بدخیم تبدیل کند. بادمجان به دلیل ذخیره فیبر زیادی که دارد در پیشگیری و درمان سرطان روده بزرگ بسیار موثر است. این خوردنی هنگام عبور از روده ها مواد سمی و شیمیایی را جذب می کند و روده را از این مواد سرطان زا پاکسازی می نماید.

خواص بادمجان برای افسردگی

سروتونین یک ماده‌ی شیمیایی است که سبب عدم تعادل در خلق و خو می‌شود، و می‌تواند به افسردگی منجر شود، اما بادمجان حاوی ترکیبی به نام اسکوپولتین است که اساسا کار تنظیم سطح سروتونین را در مغز بر عهده دارد، و بنابراین به طور موثری احساس اضطراب و علائم دیگر افسردگی را کاهش می‌دهد. گروه ویتامین B توانایی بدن را برای مقاومت در برابر استرس افزایش می‌دهند، و درست به همین دلیل است که این ویتامین‌ها اغلب با نام “ضد استرس” خطاب می‌شوند. تیامین نیز برای تقویت روحیه‌ی شما مورد نیاز است و با افسردگی و اضطراب مبارزه می‌کند.

خواص بادمجان برای بهبود عملکرد مغز

بادنجان منبع شگفت‌انگیز مواد مغذی است که مدت‌هاست به عنوان تقویت‌کننده‌ی فعالیت‌های شناختی و سلامت کلی روان شناخته شده‌است. این گیاه خوراکی نه تنها در برابر فعالیت رادیکالهای آزاد از بدن دفاع می‌کند و بدن و مغز شما را از سموم و بیماری‌ها دور نگه می‌دارد، بلکه جریان خون به مغز را نیز افزایش می‌دهد. بادمجان با رساندن خون غنی از اکسیژن بیش‌تر به مغز، باعث تحریک مسیرهای عصبی برای توسعه و تقویت قدرت حافظه و تفکر تحلیلی می‌شود. پتاسیم موجود در بادمجان نیز به عنوان یک وازودیلاتور و تقویت‌کننده‌ی مغز عمل می‌کند، بنابراین به طور کلی، بادمجان قطعا باید “غذای مغز” نامیده شود.

مضرات بادمجان

بادنجان با همه ی خواصی که گفته شد نباید مورد استفاده ی اشخاصی که بواسیر و یا درد چشم دارند قرار گیرد زیرا بیماری آن ها راتشدید می کند اگر این اشخاص می خواهند بادمجان بخورند بهتر است آن را با گوشت و روغن و یا سرکه بپزند و بخورند.

خواص بادمجان در بهبود گردش خون

ناسونین نیز به جلوگیری از پراکسیداسیون کلسترول در خون کمک می‌کند. این امر به حذف تشکیل پلاک و مواد دیگر در رگ‌های خونی کمک می‌کند و به این ترتیب قلب و کل سیستم قلبی عروقی با شل شدن عروق خونی و افزایش جریان خون سالم می‌مانند. ویتامین E نیز به ترویج گردش خون، تقویت دیواره‌های مویرگی و تغذیه‌ی سلول‌های شما کمک می‌کند، و به این ترتیب باعث بهبود استقامت فیزیکی شما می‌شود. یک مطالعه نشان داد که ویتامین E می‌تواند سطح انرژی را در شما افزایش دهد و سبب کاهش سطح استرس اکسیداتیو بر عضلات شما شود. این تاثیر اجازه می‌دهد که قدرت عضلانی شما بهبود بیابد و خستگی‌تان برطرف شود.

خواص بادمجان برای دیابت

بادنجان با توجه به فیبر فراوان و مقادیر کم کربوهیدرات محلولی که دارد، یک غذای ایده‌آل برای مدیریت دیابت است. خواص بادمجان سبب شده که به عنوان یک تنظیم‌کننده‌ی فعالیت‌های گلوکز و انسولین در داخل بدن عمل کند. هنگامی که سطوح انسولین پایدار هستند و بدن تحول شدید و اوج گرفتن ناگهانی قند خون را تجربه نمی‌کند، عوارض خطرناک و بالقوه‌ی دیابت را می‌توان از بین برد.

خواص بادمجان برای چنگاله

چنگاله فرآیند حذف فلزات یا سموم از بدن است. ناسونین تا حدی به علت فعالیت آنتی‌اکسیدانی که دارد به عنوان چنگالنده‌ی آهن عمل می‌کند. افرادی که دارای آهن بیش از حد در سیستم بدن‌شان هستند، می‌توانند از آن به عنوان یک روش طبیعی برای کاهش آهن موجود در خون‌شان استفاده کنند. باید اشاره کرد که افراد مبتلا به کم‌خونی، به ویژه در دوران قاعدگی، باید در هنگام خوردن بادمجان مراقب باشند.

خواص بادمجان برای جنین

فولات جزء ضروری هر رژیم غذایی است و به ویژه برای زنان باردار مفید است. اسید فولیک (فولات) به طور مستقیم از نوزادان در برابر بروز نقص لوله‌ی عصبی که می‌تواند به روش‌های مختلفی آشکار شود، محافظت می‌کند. بنابراین، همیشه توصیه می‌شود که خانم‌های باردار مصرف اسید فولیک خود را افزایش دهند تا از موجود کوچکی که در وجودشان در حال رشد است محافظت کنند. بادمجان منبع غنی اسید فولیک است پس می‌تواند غذای خوشمزه و مفیدی باشد که در زمان بارداری به برنامه‌ی غذایی شما اضافه شود.

خواص بادمجان برای دندان ها و لثه

ویتامین C در مراقبت از دندان‌ها و لثه‌ها بسیار مفید است و به عنوان مسواک نامرئی نیز شناخته می‌شود. این ماده‌ی خوراکی یکی از بهترین مواد محافظ طبیعی در برابر باکتری‌ها است و برای سلامت دندان‌ها و لثه بسیار مناسب است. مسواک زدن و استفاده از نخ دندان به طور روزانه، برای جلوگیری از بروز بیماری‌های لثه کافی نیست. فقط مقدار اندکی ویتامین C در رژیم غذایی شما، باعث جلوگیری از بیماری‌هایی که در اثر کمبود مواد مغذی ایجاد می‌شوند مانند اسکوربوت می‌شود.

بادمجان ،خواص بادمجان ،خواص بادمجان سیاه،خواص بادمجان کبابی،خواص بادمجان برای دیابت،خواص بادمجان در بارداری

خواص بادمجان برای قلب

نتایج پژوهشی که در مجله ی Food & Function به چاپ رسیده است خبر از خواص مفید بادنجان برای سلامتی قلب می دهد. در این پژوهش محققان حلقه های خام و یا کباب شده ی بادمجان را به مدت 30 روز به حیوانات آزمایشگاهی دادند و سپس وضعیت قلبشان را بررسی کردند. نتایج بررسی ها نشان داد که این ماده ی غذایی، عملکرد بطن چپ قلب را تقویت کرده و شدت سکته های قلبی را کاهش می دهد.

افزایش ایمنی بدن با مصرف بادمجان

همه می‌دانند که ویتامین‌ها برای عملکرد درست سیستم ایمنی بدن ضروری هستند. مدت زمان زیادی است که ثابت شده ویتامین C جهت تقویت توانایی بدن برای مبارزه با سرماخوردگی و ویروس‌ها نقش حیاتی دارد. مطالعات اخیر نیز نشان داده‌اند که ویتامین C می‌تواند اثرات سرماخوردگی و آنفلوآنزا را کاهش دهد و مانع پیشرفت عوارض بعدی مانند پنومونی و عفونت‌های ریه شود. ویتامین A بخش مهم دیگری از یک رژیم غذایی سالم است. در حقیقت، این ویتامین یکی از مهم‌ترین ویتامین‌های مرتبط با سیستم ایمنی بدن است. ژن‌های دخیل در واکنش ایمنی توسط ویتامین A تنظیم می‌شوند، فرایندی که برای مبارزه با بیماری‌های خود ایمنی مانند سرطان بسیار حیاتی است. با این وجود، ویتامین A برای بیماری‌هایی که وخامت کم‌تری دارند، مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا نیز مهم است. این نکته به خصوص برای کودکان بسیار مهم است. مطالعات به این نتیجه رسیده‌اند که کمبود ویتامین A در کودکان، آسیب‌پذیری آن‌ها را به عفونت‌هایی مانند اسهال و سرخک افزایش می‌دهد. در یک مطالعه مکمل‌های ویتامین A به صد هزار کودک داده شد. این مطالعه شواهد قانع کننده‌ای را به دست آورد که بر اساس آن‌ها مشخص شد که با افزایش مصرف ویتامین A در هزینه‌های پزشکی به مبلغ ۳۴۰،۳۰۶،۹۱۷ دلار به دلیل کاهش ابتلای کودکان به اسهال صرفه‌جویی شد. مطالعات نشان داده‌اند که ویتامین E همچنین می‌تواند سیستم ایمنی بدن را به طور قابل‌توجهی بهبود بخشد، و در نتیجه هم از بروز بیماری‌های شایع و هم از ایجاد اختلالات جدی جلوگیری می‌شود.

خواص بادمجان برای کاهش فشارخون

یک مطالعه‌ی بالینی نشان می‌دهد که مصرف بیش از حد آنتوسیانین‌ها که رنگدانه‌های فلاونوئیدی قرمز و آبی سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها هستند، منجر به کاهش قابل‌توجه فشار خون می‌شود. کاهش فشار خون، ریسک بروز حمله‌ی قلبی و لخته شدن خون را کاهش می‌دهد. ویتامین E موجود در بادمجان نیز برای درمان و پیشگیری از بیماری‌های مختلف مرتبط با قلب و عروق خونی مانند درد قفسه‌ی سینه، فشار خون بالا و مسدود شدن یا سخت شدن شریان‌ها موثر است.

خواص بادمجان برای مو

ویتامین E و ویتامین A موجود در بادمجان با آنتی‌اکسیدان‌های قدرتمند کمک می‌کنند که آسیب‌های محیطی به موها به حداقل میزان ممکن برسد. آن‌ها همچنین می‌توانند گردش خون را به پوست سر شما افزایش دهند. ویتامین های A، E، K، C، B۶، تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، پانوتنیک اسید و فولات، برخی از مواد مغذی هستند که برای رشد مطلوب موها ضرورت دارند. یک مطالعه نشان داد که این ویتامین‌ها در درمان برخی از انواع اختلالات منجر به ریزش مو بسیار موثر هستند. ریبوفلاوین همچنین به حفظ سطح کلاژن در شما کمک می‌کند. این ماده پوست و مویی سالم برای‌تان به ارمغان می‌آورد. کلاژن برای حفظ ساختار جوان پوست و جلوگیری از پدیدار شدن خطوط و چین و چروک‌ها مورد نیاز است.

عوارض مصرف زیاد بادمجان چیست

* از دیدگاه طب سنتی طبیعت بادنجان گرم و خشک در درجه دوم یا سوم است و مصرف مداوم آن بدون به کار بردن مصلحات آن، به سبب غلبه‌ی خشکی باعث ایجاد سودا و بیماری سودایی می‌شود، و پوست را بدرنگ، سیاه و یا زرد می‌کند. * بادنجان کوچک (نارس) باعث ایجاد لکه‌های سیاه صورت، سردرد و جوش‌های دهان می‌شود. وجود آلکالوئید سولانین حتی مقادیر کم آن در معده‌های ضعیف ممکن است اختلالات مسمومیتی ضعیفی ایجاد کند. * مصرف زیاد و به تنهایی بادنجان امکان ایجاد درد پهلو، زهار، بواسیر و درد چشم سوداوی را در پی خواهد داشت. به همین علت پخت آن با گوشت و روغن و گاهی با سرکه یا آب انار ترش و شیرین توصیه شده است. * مصرف بیش از حد بادنجان رنگ چهره را تیره می‌کند، همچنین تولید سودا در بدن را زیاد کرده و موجب بواسیر می‌شود. انجمن تحقیقات طب سنتی ایران عنوان می‌کند: برای دفع و یا کاهش عوارض بادنجان طبق گفته حکیمان طب سنتی، بهتر است بادنجان قبل از مصرف برش داده شده و تمام قسمت‌های آن نمک مالیده شود، سپس 2 تا 3 ساعت در آب سرد قرار داده شده تا آب سیاه یا زرد آن خارج شود، و این امر تکرار شود تا دیگر آب سیاهی خارج نشود، سپس بادنجان‌ها را کاملاً شسته و با گوشت بره و بزغاله جوان یا مرغ جوان فربه و روغن گاو تازه طبخ کند، یا در روغن سرخ کرده و بپزند سپس با سرکه یا آب انار یا آب‌غوره که مصلح و دافع سُدّه (گرفتگی) هستند مصرف شود.

خواص بادمجان در قاعدگی

برخی از زنان هر ماه ناراحتی‌هایی را در ارتباط با چرخه‌ی قاعدگی خود تجربه می‌کنند، از گرفتگی، عدم تعادل هورمونی تا PMS. هرچند نمی‌توانید این مشکل را به طور کامل از بین ببرید، اما می‌توانید شدت آن را کاهش دهید. اگر شما هر ماه با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کنید، بهتر است بدانید که بادمجان حاوی مقدار زیادی مواد مغذی است که می‌توانند به طور موثری به شما در مبارزه با این علائم کمک کنند. ویتامین K هورمون‌های شما را تنظیم می‌کند به طوری که دیگر گرفتگی و سایر درد های قاعدگی را تجربه نخواهید کرد. ابن ویتامین به لخته شدن خون کمک می‌کند، و به این ترتیب از خونریزی بیش از حد جلوگیری می‌شود و گرفتگی‌ها کاهش می‌یابد. یک مطالعه نشان داد که اگر ویتامین k در جریان خون تزریق شود، می‌تواند درد شدید قاعدگی را کاهش دهد. کلسیم نیز در کاهش علائم PMS، مانند گرفتگی، التهاب، حساسیت پستان، درد عضلانی، سردرد و خستگی مؤثر است. ویتامین E به کاهش گرفتگی، اضطراب و ولع خوردن که با PMS مرتبط هستند کمک می‌کند. این ویتامین همچنین باعث کاهش شدت و مدت درد و متعادل شدن هورمون‌ها برای تنظیم چرخه‌ی قاعدگی می‌شود.

خواص بادمجان برای تنظیم متابولیسم بدن

بادمجان غنی از ویتامین B است. تیامین (که به عنوان ویتامین B۱ نیز شناخته می‌شود) برای ساختن آدنوزین تری‌فسفات (ATP)، که مهم‌ترین مولکول حامل انرژی در بدن است، ضرورت دارد. تیامین همچنین به روند تبدیل کربوهیدرات‌ها به گلوکز کمک می‌کند، چیزی که برای عملکرد درست متابولیسم بدن شما ضروری است. تیامین همچنین به تجزیه‌ی پروتئین‌ها و چربی کمک می‌کند. این ویتامین باعث تولید گلبول‌های قرمز می‌شود و به این ترتیب سطح انرژی بدن را افزایش می‌دهد. در واقع، به طور کلی معروف است که ویتامین ب کمپلکس انرژی را تقویت می‌کند و سبب بهبود عملکرد متابولیسم بدن می‌شود.

خواص بادمجان برای کاهش کلسترول خون

کلسترول یک ماده‌ی طبیعی است که توسط کبد تولید می‌شود و برای عملکرد درست سلول‌ها، اعصاب و هورمون‌ها ضرورت دارد. وقتی سطح کلسترول متعادل است، همه چیز خوب است اما زمانی که کلسترول اکسیده شود، خطرناک خواهد بود. بادمجان دارای آنتی‌اکسیدان‌هایی است که سطح کلسترول خون شما را از طریق مهار اکسیده شدن کلسترول کنترل می‌کنند. به عنوان مثال، ویتامین E به عنوان یک آنتی‌اکسیدان محافظتی عمل می‌کند که می‌تواند با اکسیداسیون کلسترول مبارزه کند. یک مطالعه در رابطه با تاثیر بادمجان بر سطح کلسترول خون روی حیوانات انجام شد. این مطالعه نشان داد که خرگوش‌های دارای کلسترول بالا که آب بادمجان خوردند، کاهش قابل‌توجهی را در وزن و سطح کلسترول خون‌شان تجربه کردند. آزمایشات آزمایشگاهی نشان داده‌است که بادمجان حاوی مقادیر قابل‌توجهی از اسید کلروژنیک است که یکی از قوی‌ترین مواد مهارکننده‌ی رادیکال‌های آزاد موجود در گیاهان محسوب می‌شود. ثابت شده‌است که بادمجان سطح LDL را کاهش می‌دهد و دارای خواص ضد میکروبی، ضد ویروسی و ضد سرطانی است.

شیوه‌ی خرید و نگهداری بادمجان

خواص بادمجان که در بالا قید شد باید شما را متقاعد کرده باشد که این ماده‌ی مغذی را به برنامه‌ی غذایی‌تان اضافه کنید. هنگامی ‌که بادمجان می‌خرید، سعی کنید آن‌هایی را انتخاب کنید که سفت هستند و نسبت به سایزی که دارند وزن‌شان زیاد است. بهترین حالت این است که از خریدن بادمجان‌هایی که دارای هرگونه کبودی، پلاسیدگی یا تغییر رنگ پرهیز کنید. یک بادمجان خوب دارای پوستی صاف و براق است و رنگ آن بنفش تند است. اگر کج و معوج بود و شکل نامناسبی داشت از خرید آن اجتناب کنید. سعی کنید بادمجان رسیده را خریداری کنید. برای چک کردن رسیده یا نرسیده بودن بادمجان، به آرامی یک انگشت‌تان را بر روی پوست آن فشار دهید؛ اگر جای انگشت‌تان روی آن بماند، بادمجان رسیده است. معمولا بادمجان‌های کوچک‌تر شیرین‌تر هستند و تخم کم‌تری دارند، بنابراین مطابق با نیاز و ذائقه‌ی خودتان آن را انتخاب کنید. بهترین حالت این است که بادمجانی را خریداری کنید که ساقه‌ی آن سبز است. هرچند باید بادمجان‌های رسیده را بخرید اما یادتان باشد که بادمجان بیش از حد رسیده نیز برای روی میز غذا گزینه‌ی مناسبی نیست. چگونه بادمجان را ذخیره کنیم؟ اگر بادمجان در دمای اتاق نگهداری شود، ماندگارتر خواهد بود. شما نمی‌توانید آن‌ها را به مدت چند هفته نگهداری کنید، بنابراین از خرید آن به میزان فراوان اجتناب کنید. بادمجان در تمام طول سال در دسترس است، بنابراین هر زمانی که بخواهید می‌توانید آن را خریداری کنید. یک نقطه‌ی خنک و دور از نور مستقیم خورشید پیدا کنید و بادمجان‌ها را در آن ذخیره کنید. می‌توانید آن را در یک ظرف درب‌دار ذخیره کنید، اما از نگهداری آن در داخل کیسه‌های پلاستیکی پرهیز کنید چرا که با این کار بادمجان به سرعت خراب خواهد شد. بادمجان نسبت به درجه حرارت حساس است، بنابراین باید از نگهداری آن هم در دمای بالا و هم در دمای پایین پرهیز کنید، به همین دلیل است که بر خلاف بسیاری از سبزیجات، نگهداری بادمجان در یخچال ابدا درست نیست. درجه حرارت پایین منجر به بروز آسیب‌های ناشی از سرما می‌شود، از جمله گودی افتادن روی بادمجان، برنزه شدن پوست آن، و قهوه‌ای شدن دانه‌ها و بافت پالپ بادمجان. بادمجان همچنین نسبت به اتیلن بسیار حساس است، گازی طبیعی که باعث می‌شود برخی از غذاهای خاص به سرعت برسند و در نهایت خراب شوند. از نگه داشتن بادمجان در کنار موز، گوجه‌فرنگی و هندوانه پرهیز کنید زیرا همه‌ی آن‌ها تولید‌کننده‌ی اتیلن زیاد هستند. اگر روی نگهداری بادمجان در یخچال اصرار دارید، مدت زمان آن را تا سه روز محدود کنید و بعد از خارج کردن بادمجان از یخچال فورا آن را استفاده کنید. اگر بادمجان بیش از پنج روز نگهداری کنید، تلخ‌تر می‌شود.

بیشتر بخوانید : کدو سبزسیب زمیتیکلم بروکلیبامیهکاهو

( تعداد کل: 808 )
   1       2       3       4       5       ...       162    >>